Επίσης γνωστός ως πυρετός σπαραγμού οστών, ο πυρετός Dengue είναι μια ιοβιολογική νόσος που μεταφέρεται από μύγες και προκύπτει από τον ιό Flavivirus. Είναι παρόμοιος με την ελονοσία, και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν μυϊκούς και αρθρικούς πόνους, έξανθήματα, κοιλιακούς πόνους, ναυτία, έμετο και διαρροή. Επειδή δεν υπάρχει εμβόλιο, ο πυρετός Dengue είναι μεγάλος κίνδυνος για τους ανθρώπους.
Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών (CDC), οι πρώτες καταγεγραμμένες επιδημίες πυρετού Dengue συνέβησαν το 1779-1780 στην Ασία, Αφρική και Βόρεια Αμερική. Αρχικά θεωρούταν μια αρκετά ήπια ασθένεια που επηρέαζε μόνο εκείνους που επισκέπτονταν τα τροπικά, και υπήρχαν σημαντικά διαστήματα 10 έως 40 ετών μεταξύ των περισσότερων επιδημιών. Δεν ήταν μέχρι μια καταστρεπτική πανδημία στη Νότια Ανατολή Ασία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που η νόσος διαδόθηκε παγκοσμίως και έγινε ο κίνδυνος υγείας που είναι σήμερα.
Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του, ο πυρετός Dengue находился μόνο σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές — συγκεκριμένα αστικές περιοχές. Αλλά ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας θερμοκρασιακής αύξησης και των ανερχόμενων θερμοκρασιών παγκοσμίως, έχουν αναφερθεί κρούσματα έως στο Βορρά ως το Σικάγο και τα Νησιώτερα. Οι πιο συχνές περιπτώσεις βρίσκονται στο Μπαγκλαντές, Βραζιλία, Γουιάνα, Ινδία, Ινδονησία, Μαλαισία, Φιλιππίνες, Πουέρτο Ρίκο, Σιγκαπούρη, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Τομπάκο, Τρινιντάντ, Βιετνάμ και Βενεζουέλα.
Ο παραδοσιακός πυρετός Dengue διαρκεί περίπου εξί έως επτά ημέρες, και ο λογωμένος θα συνήθως βιώσει ένα άλλο σκαλίσμα πυρετού στα τελευταία μερικά ημέρες της ασθένειας. Ο πρότυπος χρόνος ανάκαμψης για πυρετό Dengue χωρίς καμία θεραπεία είναι τρία έως τέσσερα μήνες.
Υπάρχει πραγματικά μόνο ένας τρόπος να συμβεί πυρετός Dengue, και αυτός είναι να δαγκωθείτε από μια μύγα Aedes που μεταφέρει τον ιό Flavivirus. Οι μύγες είναι ο πιο θανατηφόρος φορέας νόσου που είναι γνωστός στον άνθρωπο, και ευδοκιμούν στα πλημμυρικά νερά. Οι θηλυκές μύγες ξεμουνάζουν το αίμα ανθρώπων και άλλων ζώων ως μέρος των φαγητικών και αναπαραγωγικών τους συνηθειών, και όταν δαγκώνουν, σάλιο και αντιπηκτικά εγχέονται στο αίμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μετάδοση νόσου, συμπεριλαμβανομένου του πυρετού Dengue.
Σύμφωνα με το CDC, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος λοίμωξης σε αστικές περιοχές και μικρότερος σε αγροτικές περιοχές και σε υψόμετρα άνω των 4.500 ποδιών. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή θεραπεία ή εμβόλιο, αλλά οι περισσότερες λοίμωξεις συμβαίνουν κατά επιδημία. Παιδιά κάτω των 15 ετών είναι πιο πιθανό να συμβούν πυρετό Dengue, και η θνησιμότητα είναι πιο πιθανή σε ανθρώπους που έχουν λογωθεί με αυτό πριν, οπότε οι κάτοικοι των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν χαμηλότερο κίνδυνο.
