Το Σουρινάμ είναι μικρή χώρα στο βόρειο Νότιο Αμερική, συνορεύει με Γουιάνα, Γαλλική Γουιάνα και Βραζιλία. Πάνω από 80% των 163.000 τ.χλμ. καλύπτεται από την Αμαζονική υγρόδασο. Πληθυσμός ~480.000, 15 γλώσσες (Σρανάν Τόνγκο, Πορτογαλικά, Ολλανδικά – επίσημη).
Ανθρώπινη εγκατάσταση από 6.000 π.Χ. (φυλές Αροακ, Καριμπ). Ισπανοί (16ος αιώνας), Αγγλικήacolony (1650s), Ολλανδική colonia (1667), Ανεξαρτησία (1975).
Η Αμαζονία: μια από τις πιο βιοποικίλες ζώνες. Σουρινάμ: φωνές αλουάτων, άγρια γάτες, ταραντούλες. Κεντρικό Φυσικό Αποθεματικό (6.000 τ.μ. – 1998) προστατεύει το περιβάλλον. Ακτές: δάσος μάνγκروف, υγρότοποι. Coppename Nature Reserve: μανάτι, κόκκινη ibilis. Galibi Nature Reserve: φωλιάσμα χελώνων Ridley.
Τοπικές φυλές: Τρίο, Ακούρι, Γουαγιαρεκούλε, Γουάγιανα, Γουαρράου. Τα Τρίο (γλώσσα Καριμπ) ζουν στα νότια δάση σε μικρές καταλήξεις με γκραντμάν/ηγέτη. Χρησιμοποιούν φυτικά φάρμακα και σαμάνο για θεραπείες. Απογόνοι Καριμπ/Αροακ ζουν στην παραλιακή равнина.
Τροπικό: υψηλές θερμοκρασίες/βροχές. Μέση 27°C (81°F), νύχτα ποτέ <24°C (75°F). Ανεμοστρόβιλοι προσφέρουν ανακούφιση. Υγρά/ξηρά εποχές: Δεκέμβριος-Μάρτιος βροχερή, αλλά η υγρόδασος βρέχει ολόχρονο.
Πολυπολιτισμική κουζίνα: Ινδονησιακά (Goedangan, Bakbana, λαχανικά σάλτσας φιστικιού), Ινδικά (dhal, roti, καρί). Συστατικά: ρύζι (staple), μανιόκ, μπανάνα, γλυκό πατάτι, κόκκινη πιπεριά.
«Καρδιά της Αμαζονίας» (Lonely Planet): Πόλη Παραμαρίμπο (εστιατόρια, shopping, νυχτερινή ζωή) + άγρια υγρόδασος. Υποδομή ακόμα ανεπτυγμένη. Οδηγούμενες εκδρομές από την πρωτεύουσα: eco-lodges, τέντα, ξύλινα καταλύματα. Αμερινδιανή κοινότητα Παλουμέου: lodge στην υγρόδασο, 1 ώρα πτήση ή 8-12 ημέρες ποτάμι από Αλβίνα.
