Το ισπανικό σύστημα μισσιόν αλλάζει ριζικά τη ζωή των Τσουμάς. Στο Μισσιόν Σάντα Μπαρβάρα (ιδρύθηκε 1786), οι άνδρες Τσουμάς ανατέθηκαν κατηγορίες εργασίας που εξυπηρέτησαν την οικονομική μηχανή του μισσιόν διαταράσσοντας συστηματικά τις παραδοσιακές εποχιακές περιόδους. Η εργασία τους έπεσε σε διάφορα πεδία:
Οι άντρες σπόρουν, φροντίζαν και θερίζουν σίτη, κριθάρι, καλαμπόκι, φασόλια, αράκα, και αργότερα αμπελώνες και ελαιώνες. Λειτουργούσαν συστήματα άρδευσης (ζάνχας) αποστέλλοντας νερό από το Ρεύμα Μισσιόν—μηχανική που βασίστηκε σε προ-επικοινωνιακή γνώση διαχείρισης νερού. Οι θερισμοί τρέφαν τον πληθυσμό του μισσιόν και παρείχαν περιττό για εμπόριο με άλλα μισσιόν και πρεσíδια.
Βόδια, πρόβατα, αιγές, άλογα, και μούλες ανήλθαν στα χιλιάδες το 1810. Οι Τσουμάς βακέρος (καουμπόγιοι) ποίμνιζαν, σφραγίζαν, σφάζαν, και επεξεργάζονταν δέρματα και τάλλο—κύρια εξαγώγιμα προϊόντα της Καλιφόρνιας. Αυτή η εργασία απαιτούσε ιππικά δεξιότητες που οι άνδρες Τσουμάς προσαρμόστηκαν γρήγορα, γίνοντάς τους από τους πιο δεξιοτεχνικούς ιππείς της Άλτας Καλιφόρνιας.
Παραγωγή αδόβης—μείγμα πηλός, άμμος, σάμη, και νερό; μορφοποίηση τούβλων; στεγνώσιμο και τοποθέτηση—χτίστηκε ο ναός του μισσιόν, το κονβέντο, τα εργαστήρια, οι σιτοβολές, και η υδροαγωγή. Οι άντρες λατομείαν πέτρα, έκοβαν ξύλο στα βουνά Σάντα Ινέζ, και συντηρούσαν το νεροκίνητο αλεξιπιρίον του συγκροτήματος.
Παρά τη γεωργία του μισσιόν, το κυνήγι και το ψάρεμα παρέμειναν ζωτικής σημασίας. Οι άντρες κυνηγούσαν ελάφια, κουνέλια, και υδατόπτηνα· ψάρευαν παραλιακά νερά και το Ρεύμα Μισσιόν για στέλες· συλλέγαν μαλάκια. Αυτές οι δραστηριότητες συμπλήρωναν τις ρατιόνες και διατηρούν πολιτιστικές πρακτικές που οι Φραγκισκάνοι δεν μπορούσαν να καταστρέψουν πλήρως.
Οι άντρες μετέφεραν αγαθά μεταξύ Μισσιόν Σάντα Μπαρβάρα, των assistance (υπο-μισσιόν), του Πρεσιδίου Σάντα Μπαρβάρα, και παραλιακών σημείων φόρτωσης. Ομάδες μούλων μεταφέρονταν τάλλο, δέρματα, κρασί, και σίτη στα πλοία που αγκυρώθηκαν ακριβώς.
Αυτή η εργασία ήταν σε μεγάλο βαθμό αναγκαστική. Το σύστημα μισσιόν περιορίζει τους Τσουμάς μέσω βαπτιστικών αρχείων, συστημάτων περάστρωσης, και σωστικής τιμωρίας. Ασθένειες, αλλαγή διατροφής, και πολιτιστική διαταραχή verursachten καταστροφική μείωση πληθυσμού—από ~15.000 Τσουμάς προ-επικοινωνίας σε ~3.000 το 1830. Οι δεξιότητες που εξετάζονταν ήταν συχνά παραδοσιακές που αναπτύσσονται για ένα σύστημα που τελικά καταλύει την κοινωνία τους.
