Ο οικοτουρισμός είναι πρόσφατη τάση διακοπών. Ας τους λένε φιλικές προς το περιβάλλον, «πράσινες», βιώσιμες φύσει tours. Ωστόσο, οι προωθήσεις είναι συχνά απατηλές. Αν και μερικά ταξίδια δεν βλάπτουν το περιβάλλον ή είναι χρήσιμα, οι φυσικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις μπορούν να είναι καταστρεπτικές.
Ο οικοτουρισμός μπαίνει μερικές φορές σε φυλετικές περιοχές και οι οργανωτές προσκαλούν μέλη φυλής για demonstrations και διασκέδαση. Αν και διασκεδαστικό για τους τουρίστες, απειλεί τον πολιτισμό αν δεν έχουν συζητήσει και συμφωνήσει όλοι. Δημιουργεί διαίρεση.
Σχεδόν πάντα οργανώνεται από εξωτερικές ομάδες που δεν βασίζονται στη χώρα που επισκέπτονται. Οι τουρίστες νομίζουν ότι ωφελούν τη χώρα, αλλά στην πραγματικότητα χρησιμοποιούν πόρους και εγχειρίζουν λίγα οικονομικά. Το μεγαλύτερο μέρος της αμοιβής πηγαίνει στον εξωτερικό οργανωτή.
Επιστήμονες και ειδικοί ισχυρίζονται ότι ο οικοτουρισμός προκαλεί εκτεταμένη βλάβη: η μεταφορά σε απομακρυσμένες περιοχές απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες greenhouse gases. Ο οικοτουρισμός καλύπτει μεγαλύτερη περιοχή από άλλους τύπους ταξιδιών (timeshares, all-inclusive), απαιτώντας περισσότερη μεταφορά και περισσότερη ρύπανση σε λιγότερο χρόνο.
Πολλοί επιθυμούν αυθεντική εμπειρία και να δουν τις «πραγματικές ζωές». Για αυτό αποφεύγουν μεγάλες εταιρείες (Disney, Trafalgar, Brendan) και κάνουν reservation μέσω ανεξάρτητων agents. Αν και μπορεί να προσφέρουν insider εμπειρίες, λείπουν χονδρικά, ασφάλεια, εμπειρία. Συχνά δεν ασχολούνται με ασφαλή λειτουργία, κόβουν γωνίες για να μειώσουν κόστος. Αυτό οδηγεί σε ασφαλές και συχνά βαρετή εμπειρία.
Δεν υπάρχει διαδικασία πιστοποίησης για παρόχους οικοτουρισμού, οπότε δεν υπάρχει επιβλεπόμενο όργανο. Αν και μερικές χώρες έχουν επιτροπές βιώσιμης ανάπτυξης, λίγα εμποδίζουν εταιρείες να ισχυρίζονται γνήσιο οικοτουρισμό καταστρέφοντάς το περιβάλλον. Άλλο πρόβλημα: οι τουρίστες δεν έχουν που να παραπονέθουν αν το ταξίδι είναι ανα ικανοποιητικό.
