Το έθνος της Γαλλίας στη δυτική Ευρώπη είναι σπίτι ενός ευρύ φάσματος αυτόχθονων φυτών και ζώων. Τα ποικίλα οικολογικά της περιβάλλοντα, που εκτείνονται από τις Άλπεις στη Μεσόγειο Θάλασσα, απολαμβάνουν μετριακά κλίματα, πλούσιους εδάφους και αξιόπιστες βροχοπτώσεις. Αυτά τα χαρακτηριστικά δημιουργούν ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τα πολλά εγχώρια είδη της χώρας.
Τα χαρακτηριστικά βλάστησης του βορείου μέρους της Γαλλίας είναι παρόμοια με άλλες ολαρκτικές, ή μη τροπικές, περιοχές στη δυτική Ευρώπη. Αυτοχθόνα είδη δέντρων στο βορειόδυτικό περιλαμβάνουν δρύς, καστανιά, πεύκο και οξιά. Η ανθρώπινη εκκαθάριση δασών σε αυτή την περιοχή έχει δώσει τόπο σε μεγάλα τμήματα χαμηλών ερείκας, γορσών και φτέρης. Οι ασβεστολιθικές πεδιάδες του Μασιφ Σεντράλ που τετραγωνίζουν τη centrale Γαλλία είναι πλούσιες σε λεβάντα, arkeυθός και ερείκα. Στο βορειοανατολικό, λάριξ, οξιά και νορβηγικοί ακερ Gün prosperano.
Το νότιο άκρο της Γαλλίας είναι πιο στενά συνδεδεμένο κλιματικά με τους μεσογειακούς γείτονές του παρά με τους γείτονές του στο βορρά. Η βλάστηση σε αυτή την περιοχή πρέπει να αντέξει τις αποφασισμένα πιο ζεστές θερμοκρασίες και τις συχνές καλοκαιρινές ξηρασίες. Η πρασινόφυλλος δρύς και η φελλόδρυς ευδοκιμούν εδώ, όπως και η πεύκη ομπρέλα. Το κίστους, ένα πολυετές θυμιαμα, και η ανθεκτική ερείκα δέντρου καλύπτουν το ύπαιθρο του Ρουσσιλλόν. Επιπλέον, ένα πρασινόφυλλο θυμιαμα που λέγεται «γαρίκ» είναι κοινή θέα στην Προβάνσα, η οποία είναι σπίτι του μεγαλύτερου μέρους των αμπελώνων και κλιβιών της χώρας.
Τα είδη ζώων στη Γαλλία είναι παρόμοια με αυτά σε άλλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες. Ελαφιά κοκκινά και ελαφιά καπνοί είναι κοινά μεγάλα θηλαστικά στη Γαλλία, όπως και το άγριο χοιρίδι. Οι πετροκουνάβια και οι πευκοκουνάβια, μέλη της οικογένειας των νυφιτσών, είναι εγχώρια στη χώρα. Άλλα ροντόντα που ευδοκιμούν στη Γαλλία περιλαμβάνουν το παντζαρόκουντο, το ερυθρό σκίουρο και διάφορους κουνέλιες και λαγούς. Ροφητικά ζώα όπως η αλεπού, ο λύκος και η τζενέτα ευδοκιμούν επίσης. Το νότιο της Γαλλίας είναι στη μετανεαστική διαδρομή διαφόρων πουλιών, όπως η φλαμίνγκο, η αιγυπτιακή γύπας και η μαύρη-φτερωτή στρίδα.
Λόγω βαρύς κυνηγής και αποδάσηрования, διάφορα από τα εγχώρια είδη ζώων της Γαλλίας είναι σε κίνδυνο εξαφάνισης. Οι παρατηρήσεις καφέ αρκούδας είναι σπάνιες, όπως και οι παρατηρήσεις λύγξ και μαρμότας. Ο ελαφός Κορσικής και η αιγαγρός Πυρηναίων έχουν επίσης μειωθεί σε αριθμούς. Οι φώκιες, που היו πλούσιες στην γαλλική ακτή, έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Για να καταπολεμήσει το πρόβλημα, η Γαλλία έχει ιδρύσει προγράμματα αναπαραγωγής που ελπίζουν να ξαναεισαγάγουν διάφορα είδη. Οι πληθυσμοί πελαργών και χαμοίς — ενός βουνού αιγαγρού — έχουν αυξηθεί ως αποτέλεσμα τέτοιων προγραμμάτων.
Από τον 16ο αιώνα, η Γαλλία έχει διατηρήσει ενδιαφέρον στην διατήρηση των δασών της. Σε πρόσφατα χρόνια, επιδοτούμενα αμφιβόλων αναδασών projects, η γαλλική κυβέρνηση έχει πετύχει αναδάσωση περίπου 5,2 εκατομμύρια στρεμμάτων εδάφους. Ένα έργο αναδάσεως στη περιοχή Λάνντες της νοτιοδυτικής Γαλλίας είδε ετήσιες αύξησεις 0,04 ποσοστών από 1990 έως 2000. Το 2000, το 28 ποσοστό του συνολικού εδάφους της Γαλλίας ήταν δάσος, κάνοντάς τη χώρα τη τρίτη πιο πυκνώς δασωμένη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
