Το τρεχόμενο νερό είναι μια από τις πιο ισχυρές δυνάμεις στη Γη. Οι πλημμυρικές νερές από τον υραганο Katrina ξέβραξαν τη Νότια Λουιζιάνα, Μισισίπι, Αλάμπαμα και μέρη της Τέξας το 2005. Ο Ποταμός Κολοράντο γλύφει το μεγαλοπρεφές Grand Canyon. Χιλιάδες σπίτια κάθε χρόνο στις ΗΠΑ καταστρέφονται από πλημμυρικά νερά από αυξανόμενους ποτάμους. Δados αυτά και άλλα παραδείγματα, δεν είναι έκπληξη ότι πολλά από τα χερσαία σχηματισμοί που βλέπουμε τακτικά διαμορφώνονται από τρεχόμενο νερό.
Τα φαράγγια είναι μερικά από τα πιο άμεσα αναγνωρίσιμα σχηματισμοί που δημιουργούνται από νερό. Ποτάμια που είναι υψωμένα πάνω από τις εισόδους τους σε λίμνες ή τον ωκεανό ασκούν δύναμη στη γη, με αποτέλεσμα φθορά. Όσο ψηλότερο είναι το ποτάμι πάνω από τη γη, τόσο μεγαλύτερη δύναμη ασκεί το ποτάμι. Όταν το ποτάμι φτάσει στο λεγόμενο βασικό επίπεδο υψόμετρου, που είναι το υψόμετρο στο οποίο το ποτάμι ταιριάζει με το υψόμετρο της εισόδου, η φθορά επιβραδύνει. Μέχρι τότε, το ποτάμι έχει φθείρει μια γραμμή στη γη γνωστή ως φαράγγι. Πόσο βαθιά κόβει η γραμμή στη γη καθορίζεται από πόσο ψηλά ρέει το ποτάμι πάνω από την είσοδο.
Τα δέλτα είναι μάζες γης που δημιουργούνται από συσσώρευση ιζημάτων στα στόματα ποταμών. Αυτά τα δέλτα μπορούν να δημιουργηθούν όπου ένα ποτάμι κενώνει σε ωκεανό, θάλασσα, λίμνη, ή ακόμα και περιοχή ξηράς γης. Το ιζήμα αποθηκεύεται όταν η γρήγορη ροή του ποταμού επιβραδύνει από την σχετικά αργή κίνηση του σώματος νερού όπου το ποτάμι μπαίνει. Η διαφορά στη ροή προκαλεί τα ιζήματα να καταβούν. Τελικά το ιζήμα συσσωρεύεται και σχηματίζεται μια χερσαία μάζα.
Οι παγετώνες είναι ποτάμια πάγου που κινούνται αργά κατά langs μιας αποστραγγιστικής διαδρομής, γλύφοντας φάραγγες και βραχοειδείς σχηματισμούς καθώς προχωρούν. Το δέκα τοις εκατό της χερσαίας επιφάνειας παγκοσμίως καλύπτεται από παγετώνες, και το 75 τοις εκατό του γλυκού νερού του κόσμου περιέχεται στους παγετώνες. Προηγούμενοι παγετώνες από εποχές πάγου γλύφισαν διάσημα σώματα νερού σήμερα, όπως οι Μεγάλες Λίμνες, και συνεχίζουν να διαμορφώνουν τη γη σήμερα με την αργή κίνηση τους.
Η χημική φθορά συμβαίνει όταν χημικές ουσίες από ρέον νερό εγκαθίστανται σε ραγάδες και φθείρουν το βράχο. Πώς συμβαίνει η φθορά εξαρτάται από τη σύνθεση του εδάφους, καθώς και το μεταλλικό περιεχόμενο του νερού. Ένα παράδειγμα χερσαίου σχήματος που δημιουργείται από αυτή τη διαδικασία είναι τα Σπήλαια Κάρλσμπαντ. Τα Σπήλαια Κάρλσμπαντ δημιουργήθηκαν όταν τρεχόμενο νερό συνάντησε υδροθειικό αέριο από κάτω από την επιφάνεια της Γης. Το οξύ φάγε γιγαντιαία το ασβεστόλιθο βραχοειδές, δημιουργώντας τα τεράστια σπήλαια που υπάρχουν σήμερα κάτω από την ανατολική Νέο Μεξικό έρημο.
