Βρίσκεται στα νότια της περιοχής Πιούρα της Περού, η έρημος Σεχούρα είναι η μόνη περουβιανή περιοχή ερήμου. Η έρημος Σεχούρα έχει οριστεί από τον Παγκόσμιο Φορέα Αγριάς Ζωής ως εκτεινόμενη από την βορειοδυτική άκρη της Περού, κάτω langs την ακτογραμμή του Ειρηνικού και μέσα στη βόρεια Χιλή, όπου ενώζεται με την έρημο Ατακάμα. Εκτείνοντας εσωτερικά μέχρι τα προποδιά των Άντες, η Σεχούρα έχει συνολική έκταση 72.870 τετραγωνικών μίλια.
Η έρημος Σεχούρα ταξινομείται ως ζεστή παραλιακή χαμηλή έρημο και λαμβάνει λίγη βροχόπτωση, ανάμεσα στα έξι και οκτώ ίντσες ετησίως. Ως παράκτια έρημο, λαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της βροχόπτωσής της από την ομιχλη. Αυτή η ομιχλη δημιουργείται στη θάλασσα και πλημμυρίζει εσωτερικά, καταθέτοντας υγρασία σε περιοχές που βρίσκονται ανάμεσα στα 2.300 και 3.300 πόδια. Οι χαμηλότερες περιοχές της Σεχούρας λαμβάνουν σχεδόν καμία βροχόπτωση. Η θερμοκρασία της έρημου Σεχούρα ποικίλλει πολύ και είναι πολύ υψηλότερη το καλοκαίρι, όταν είναι επίσης πιο ξηρή, από τους ψυχρότερους, υγρούς χειμώνες. Η μέση ετήσια θερμοκρασία της περιοχής είναι 71.6 Φαρενάιτ.
Αν και ξηρή, η περιοχή της έρημου Σεχούρας έχει βιώσει εκτεταμένες πλημμύρες στην ιστορία της. Το 1728, ένα τεράστιο τσουνάμι που δημιουργήθηκε από έναν σεισμό στη θάλασσα εξαφάνισε την πόλη Σεχούρα που έδωσε το όνομά της στην έρημο. Οι επιζήσαντες της τραγωδίας μετακίνησαν την πόλη στη σύγχρονη της τοποθεσία πιο εσωτερικά. Σε πιο πρόσφατα χρόνια, το μετεωρολογικό φαινόμενο του El Nino έχει προκαλέσει ευρέιες πλημμύρες. Το 1998, υπερχειλιζόμενοι ποταμοί έβγαλαν στα ξηρά, χαμηλά εδάφη της Σεχούρας, προκαλώντας το τι ήταν προσωρινά τη δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Περού να σχηματιστεί.
Παρά την σκασότητα φυτικής ζωής στην έρημο Σεχούρα, διαφορετικές περιοχές της ερήμου είναι σπίτι για τις δικές τους ποικιλίες φλωράς. Τα δέντρα καρούμπα κυριαρχούν στον βορρά, και οι παραλιακές κοιλάδες είναι σπίτι για τη σαούτσε και το pajaro bobo. Κοντά στη θάλασσα, τα χόρτα παραλιάς νικιών στους αλμυρούς εδαφούς, και ψηλά στα βουνά διάφορα είδη κάκτους προσομοιώνουν συμπεριλαμβανομένων των papaya silvestre και cardo de lomas. Σε ορισμένες παραλιακές περιοχές, οι υγρότοποι παρέχουν habitat για υγρότοπικά φυτά.
Διάφορα διαφορετικά είδη ζώων και πουλιών υπάρχουν στην ξηρά περιοχή της έρημου Σεχούρα. Οι riparian, amazilia και oasis colibrí μπορούν να παρατηρηθούν πετώντας ανάμεσα στα λουλούδια κάκτους όπου μπορούν να βρεθούν, και πιο κοντά στην ακτή πολλοί θαλασσινοί πουλιά μπορούν να βρεθούν, συμπεριλαμβανομένων του φούρνου πουλιού και του Baird's sandpiper. Τα παραλιακά ζώα είναι επίσης αφθονά· ένα ταξίδι στην κατακερματισμένη ακτογραμμή μπορεί να ανταμείβεται με μια θέαση νοτιοαμερικανικής φωκιάς ή νότιας φώκιας λάσπης. Περισσότερα εσωτερικά, τα cuis cerranos — ένα συγγενές του guinea pig — μακρογλώσσες νυχτερίδες, νοτιοαμερικανικές αλεπούδες και αρμαδίλλους είναι κοινά.
