Το οικοσύστημα των πραιριών ήταν κάποτε το κυρίαρχο οικοσύστημα ανάμεσα στα βουνά Rocky Mountains και τον ποταμό Mississippi. Στη ανατολή βρισκόταν οι πραιρίες υψηλού χόρτου, ενώ στη δύση οι πραιρίες χαμηλού χόρτου. Και στις δύο κατηγορίες παρεμπίπτουν μικτά οικοσυστήματα πραιριών. Σήμερα, λίγα έχουν απομείνει από αυτά τα ζωτικής σημασίας οικοσυστήματα. Η σημασία τους αναγνωρίζεται πλέον και διεξάγονται προσπάθειες αποκατάστασης και διατήρησης σε όλη την έκταση αυτών των απειλούμενων περιοχών.
Τα οικοσυστήματα πραιριών είναι από τα πιο βιολογικά ποικιλόμορφα της Γης. Υπάρχουν λίγα δέντρα σε αυτά τα συστήματα. Η φυτική κάλυψη αποτελείται κυρίως από ανθεκτικά στην κακοκαιρία χόρτα, αγριά λουλούδια και ξυλώδη φυτά με εκτεταμένα ριζώματα. Αυτά τα φυτά διατηρούν και εμπλουτίζουν το έδαφος, αποτρέπουν τη φθορά και παρέχουν έδαφος για απέραντους ειδικούς ζωικής ζωής. Η χλωρίδα και η πανίδα των πραιριών δημιουργεί ένα περίπλοκο τροφικό δίκτυο που μπορεί να καταστραφεί εύκολα καθώς τα είδη εξαφανίζονται λόγω καταστροφής εδάφους. Πάνω από 50 είδη που εξαρτώνται από τα οικοσυστήματα πραιριών για την επιβίωσή τους βρίσκονται τώρα σε κίνδυνο ή γίνονται γρήγορα τέτοια.
Οι πραιρίες υψηλού χόρτου είναι οι πιο υγρές από τα συστήματα πραιριών, λαμβάνοντας 30 έως 40 ίντσες βροχής το χρόνο. Τα χόρτα switch grass, bluestem, indian grass και τα αγριά λουλούδια ανεπτύσσονται γρήγορα και φτάνουν ύψος 8 ποδιών. Είναι έδαφος για βούβαλους, αντιλόπες και άλλα νομαδικά ζώα. Είναι υγρότοποι για πουλιά και μικρά θηλαστικά. Αυτά τα χωράφια παρέμειναν άθικτα μέχρι οι απελευθερωμένοι να ανακαλύψουν την πλούσια φύση του εδάφους και να ξεκινήσουν να τα καλλιεργούν. Τώρα μόνο το 1% αυτών των πραιριών παραμένει, σύμφωνα με τον Nature Conservancy.
Τα φυτά των πραιριών χαμηλού χόρτου στη δύση των περιοχών υψηλού χόρτου είναι ανθεκτικά, ανθεκτικά στην κακοκαιρία φυτά προσαρμοσμένα σε αυτές τις ξηρές περιοχές που λαμβάνουν μόνο περίπου 15 ίντσες βροχής το χρόνο. Τα χόρτα bluegrass, buffalo grass, κάκτοι, αγριά λουλούδια και ξυλώδη φυτά όπως η αρτομισιά κυριαρχούν στις πραιρίες χαμηλού χόρτου και υποστηρίζουν τεράστια ποικιλία θηλαστικών, πουλιών και ερπετών. Αυτές οι πραιρίες υποχωρούνε λόγω της βαριάς νομαδίας βοοειδών και της φραγμής.
Οι προσπάθειες διατήρησης στοχεύουν στη διατήρηση των ζωτικών οικοσυστημάτων πραιριών. Οι υπολειπόμενες πραιρίες υψηλού χόρτου διατηρούνται με την καθορισμό περιοχών καταφυγίου. Περιοχές που καταστράφηκαν από τη γεωργία αναφυτεύονται με τα φυσικά τους χόρτα, τα οποία είναι πιο οικονομικά στην παραγωγή βιοαιθανόλης και αναζωογονούν αντί να καταστρέφουν τα εδάφη των ζώων. Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι η διάσωση μεμονωμένων κομματιών πραιριών δεν επαρκεί και πρέπει να αποκατασταθεί ένα συνεχές νήμα χορτοπληκτών περιοχών για να επιτευχθεί η ισορροπία του οικοσυστήματος. Οι πραιρίες καταφεύγονται και αποκαθιστάνονται μέσω συνεργατικής προσπάθειας κυβερνητικών φορέων, ιδιοκτητών γης και ομάδων διατήρησης.
