Οι σαβάνες βρίσκονται σε ζώνη εκάτερου της ισημερινής. Πράσινα λιβάδια με λίγα δέντρα/θάμνους. Ζεστές όλο το χρόνο, αλλά πολύ ξηρές για δέντρα. Λόγω λιγότερων δέντρων, τα χόρτα ευδοκιμούν, μαζί με χορτοφάγα που τα τρώνε και μεγάλα хищυτά όπως λιοντάρια. Στις σαβάνες, τα λιοντάρια έχουν ευρεία επιλογή τροφής αλλά μπορούν να είναι εκλεπτυσμένοι.
Κύρια θήραμα: βουβάλια, ζέβρες, γνού, γκέμσμποκ, χαρτέμπιστ, ίμπαλες. Ζουν σε μεγάλες ομάδες· θηλείες λιοντάρια κυνηγάν σε λαίλες, επιλέγοντας τα αδύναμα. Τα λιοντάρια είναι δυνατά αλλά στερούνται αντοχής· δεν κυνηγάν μακράς αποστάσεις. Επειδή τα χορτοφάγα τρέχουν γρήγορα, τα λιοντάρια προσεγγίζουν κρυφά (stalking) και πηδάνε. Τα ψηλά χόρτα και θάμνοι δίνουν καλή κάλυψη.
Επιστημονικές μελέτες δείχνουν προτίμηση ζώων 320-360 kg. Περιλαμβάνει γκέμσμποκ, βουβάλια, γνού, ζέβρες. Αποφεύγουν <180 kg και >450 kg. Αποφεύγουν κάποια στο προτιμώμενο εύρος επειδή είναι σπάνια (ελάνντ, σέιβλ) ή δυσπρόσιτα. Π.χ. το ελάνντ ζει σε τεράστιες ομάδες και εντοπίζει εύκολα τα λιοντάρια. Κυνηγάν φακοχέρινα (<180 kg) γιατί κινούνται αργά και είναι διαθέσιμα.
Τα λιοντάρια τρώνε σχεδόν οτιδήποτε μπορούν. Θηλείες χρειάζονται ~5 kg κρέας/ημέρα, άρρενες >7 kg. Επειδή η κυνήγι μικρών ζώων ξοδεύει ενέργεια, γίνεται μόνο αν λείπει άλλο φαγητό ή αν το βρουν τυχαία. Κλέβουν θήραμα από χιταίδες/ύαινες και τρώνε νεκροβόσκο αν δεν υπάρχει άλλο φαγητό.
Τα λιοντάρια δεν επιτίθενται συνήθως σε ανθρώπους. Όταν το φαγητό σκασάζει ή η επαφή είναι συχνή, οι επιθέσεις αυξάνονται. Π.χ. λιοντάρια Τσάβο (Κένυα) ζουν κοντά σε farms και επιτίθενται. Δεκαετιά 1880: δύο λιοντάρια Τσάβο φάγαν >130 άτομα. Θεωρία: συνηθίστηκαν στην ανθρώπινη σάρκα τρώγοντας νεκρούς που έπλυναν στις διαβάσεις ποταμών.