Οι turbofans αναπαριστούν εξέλιξη του turbojet (1930s). Περιέχουν τα ίδια μέρη αλλά έχουν επιπλέον συστατικά. Η λειτουργία ποικίλλει ελαφρώς ανάλογα με τον τύπο αεροπλάνου.
Ο turbofan λειτουργεί παρόμοια με τον turbojet: αέρας συμπιέζεται, προστίθεται καυσίμιο, καύση παράγει θερμό αέρας από το πτυχίο, παράγοντας ώθηση. Το επιπλέον συστατικό είναι ο ανεμιστήρας (fan), συνήθως μπροστά από τον συμπιεστή, που ωθεί αέρα γύρω από τον κινητήρα, παράγοντας επιπλέον ώθηση και βελτιώνοντας την καύσιμη απόδοση.
Η είσοδος συλλέγει αέρα από τον ανεμιστήρα. Μέρος του αέρα κατευθύνεται μέσω του κινητήρα, συμπιέζεται σε πολυstadium συμπιεστή. Καυτό καυσίμιο εισάγεται στον καύστηρα, στέλνοντας θερμό αέρα από το ντεζίν στο πίσω μέρος. Στον turbofan, οι καυσίμα αέρια στρίβουν δύο στροβίλους: ένας στρίβει τον συμπιεστή μέσω άξονα, ο άλλος συνδέεται σε άξονα που στρίβει τον ανεμιστήρα.
Οι πρώιμες turbojets μπορούσαν να ωθήσουν ταχύτερα από τους propeller engines, αλλά οι turbofans παράγουν περισσότερη ώθηση (ανεμιστήρας + καυσίμα αέρια). Είναι επίσης πιο ήσυχοι από τους turbojets.
Οι turbofans εξοπλίζουν στρατιωτικά αεροσκάφη και είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι σε επιβατικά τζετ που στοχεύουν στην καύσιμη οικονομία και τον έλεγχο θορύβου. Στα αστικά, οι ανεμιστήρες ωθούν περισσότερο αέρα γύρω από τον κινητήρα (bypass), μειώνοντας θόρυβο και βελτιώνοντας απόδοση. Οι στρατιωτικοί τोनίζουν στην ώθηση.
Ο αέρας που ρέει μέσω του κινητήρα κινεί συμπιεστή και ανεμιστήρα, ανακυκλώνοντας ενέργεια. Επιπλέον ώθηση μπορεί να επιτευχθεί με afterburner: προστίθεται καυσίμιο στους καυσίμα αέρια, η καύση δίνει περισσότερη ώθηση αλλά καταναλώνει πολύ καυσίμιο.
