Το ατμοπλοίο ήταν ήδη παρωχημένη μορφή μεταφοράς στον 20ο αιώνα, καθώς η δίзеλ γινόταν η προτιμώμενη πηγή ενέργειας. Τα showboats, τα οποία συνδέονται πιο στενά με την εποχή των ατμοπλοίων, μετρούσαν λιγότερα από 10 το 1930. Ωστόσο, ο ατμός εξακολουθούσε να κινεί ρυμουλκούμενα, snag boats - τα οποία εξέριζαν εμπόδια από τους ποταμούς - πορείς και παρόμοιους εργατηρίους στα μεγάλα ποτάμια και λιμάνια της Βόρειας Αμερικής. Τα ατμοπλοία εξακολουθούν να εξυπηρετούν κοινότητες το 2011, αλλά ως πλωτές εστιατόρια και τουριστικά πλοία.
Το ατμοπλοίο μπορεί να ιχνηλατηθεί στο 1769, όταν ο Σκωτσέζος εφευρέτης James Watt αναπτύσσε την πρώτη ατμομηχανή. Άλλοι εφευρέτες εφάρμοσαν την τεχνολογία για να κινήσουν πλοία. Το πρώτο αξιόπιστο ατμοπλοίο έφτασε το 1787. Εφευρέθηκε από τον Αμερικανό John Fitch, χρησιμοποιούσε μηχανή για να ωθήσει ένα μεγάλο πτερύγιο στη πρύμνα. Τρία χρόνια αργότερα, μετέφερε επιβάτες και φορτίο. Το 1807, ο Αμερικανός εφευρέτης Robert Fulton ακολούθησε με άλλο ατμοπλοίο που λέγεται "Clermont", το οποίο ταξίδευε τον ποταμό Hudson μεταξύ Albany και Νέας Υόρκης. Μέσω της πλειοτερίας του 19ου αιώνα, τα ποταμιακά ατμοπλοία ηγούνταν όλων των μορφών μεταφοράς στη μετακίνηση εμπορευμάτων και επιβατών.
Οι περισσότερες ατμοπλοία στις αρχές του 1900 χρησιμοποιούσαν τροχοί πτερυγίων που κινούνταν από ατμομηχανή για να ταξιδεύουν στους ποταμούς. Τα ξύλινα σκάφη δίνουν τόπο σε σιδερά. Η ατμομηχανή εκτελούσε τον τροχό πτερυγίων πολύ όπως ένας τροχός ποδηλάτου, είτε στο κέντρο του πλοίου είτε στην πλευρά ως sidewheelers. Οι μηχανικοί κατασκευάζουν τους βραχιόνες των ατμομηχανών με χαλκόσοβρα σωλήνες, διπλές καμίνους και φωτιά. Οι εργάτες ανάφουν φωτιά στον βραχίονα που γεμίζει τους σωλήνες με ατμό. Στις αρχές του 20ου αιώνα, οι περισσότερες ατμοπλοία χρησιμοποιούσαν άνθρακα αντί για ξύλο για να φωτίζουν τους βραχιόνες.
Τα ατμοπλοία υψηλής προφίλ ήταν τα showboats που θυμίζουν την εποχή του Mark Twain και τα πλωτά ανακτορά και τζόκερ καζίνο στον ποταμό Mississippi. Αυτά τα ατμοπλοία είχαν κοσμημένα μπαλόνια, θέατρα και σαλόν. Οι χειριστές ατμοπλοίων μισθώναν θεατρικές trupες για να ερμηνεύσουν παραστάσεις, και μουσικούς για ζωντανή ψυχαγωγία ενώ ταξίδευαν από μια ποταμιά πόλη σε άλλη. Τα showboats ανακοίνωναν την άφιξή τους με φωνητικό καλλιοπέ. Το 1900, δεν υπήρχαν περισσότερα από 30 showboats στους ποταμούς της Βόρειας Αμερικής, και λιγότερα από 10 το 1930. Πιο πρακτικά ατμοπλοία μετέφεραν επιβάτες και εμπορεύματα, συμπεριλαμβανομένων ζώων. Οι επιβάτες με εισιτήρια πρώτης τάξης είχαν τον άνετο δωμάτιο, ενώ όλοι οι άλλοι κοιμούνταν στο ανοιχτό καταστρώμα ή με τις αγελάδες και τα γουρούνια στα κάτω καταστρώματα.
Το 2011, το παλαιότερο ενεργό ατμοπλοίο ήταν το "St. Marys Challenger", το οποίο πλέει στα Great Lakes ως bulk carrier από το 1906. Μια μηχανή Skinner Marine Unaflow τεσσάρων κυλίνδρων που παράγει 3.500 ιπποδύναμη, με άνθρακα ως καύσιμο, κινούσε το πλοίο. Μέτρησε 551 πόδια, 1 ίντσα μήκους με πλάτος 56 πόδια. Ένα υπάρχον συμβατικό showboat ενεργό το 2011 ήταν το "Delta Queen", χτισμένο μεταξύ 1924 και 1927 στην Σκωτία και συναρμολογημένο στο Stockton, California. Το "Delta Queen" επέζησε μέσω των δεκαετιών, και τα πρώτα του 2009 μετακόμισε στο Chattanooga Tennessee. Το "Belle of Louisville" showboat ντεμπούταρε το 1914 ως "Idlewild". Είναι το παλαιότερο ατμοπλοίο που λειτουργεί το 2011 και ορισμένο ως Εθνικό Ιστορικό Μνημείο. Το 2011, τα ατμοπλοία δεν μεταφέρουν πλέον εμπορεύματα ή επιβάτες, αλλά παραμένουν στους ποταμούς ως τουριστικές προσελκύσεις και πλωτές ξενοδοχεία.
