Η ρυτιδώση δαχτύλων («pruning») συμβαίνει μετά από διαχρονική έκθεση στο νερό — μπάνιες, πισίνες, πιάτα, γάντια — όχι μόνο θαλάσσιο νερό. Ενεργητική απόκριση νευρικού συστήματος, όχι παθηματική οίδημα δέρματος.
Οι ρυτίδες δημιουργούν κανάλια αποστράγγισης που βελτιώνουν την επαφή σε υγρά αντικείμενα — σαν οχέτεματα ελαστικών. Μελέτες δείχνουν ότι ρυτιδωμένα δάχτυλα χειρίζονται υγρά αντικείμενα ταχύτερα και ασφαλέστερα. Αυτό υποδηλώνει εξελικτική προσαρμογή για αναζήτηση τροφής σε υγρά περιβάλλοντα.
Η ρυτιδώση μπορεί να ενισχύει νευρικά σήματα αλλάζοντας τη μηχανική του δέρματος, βελτιώνοντας τη λεπτομερή διάκριση απτής όταν έχει μεγαλύτερη σημασία: σε υγρές συνθήκες όπου η χάραξη είναι αβέβαιη.
Το pruning μεσολαβείται από συμπαθητική φλεβοστενωσικότητα — τα αγγεία στενεύουν, τραβώντας το δέρμα εσωτερικά. Η απουσία ρυτιδώσεως μπορεί να υποδεικνύει περιφερική νευροπάθεια (π.χ. διαβήτης, νευρική ζημιά), καθιστώντας την κλινική διαγνωστική σημείο.
Αυξημένη επιφάνεια θα μπορούσε θεωρητικά να βοηθήσει την ανταλλαγή θερμότητας, αλλά το αποτέλεσμα είναι ελάχιστο και ασύμφωνο με τη φλεβοστενωσικότητα (η οποία συντηρεί θερμότητα).
Μπορεί να αντικατοπτρίζει προγονική ημιυδρά αναζήτηση (πλευρές υποθέσης aquatic ape), αλλά τα αποδείξεις είναι εικασματικές.
Την επόμενη φορά που θα ρυτιδωθούν τα δάχτυλά σας, εκτιμήστε το: το νευρικό σας σύστημα βελτιστοποιεί την χάραξή σας για έναν υγρό κόσμο — μια μικρή αλλά ευγενική εξελικτική λύση.
