Ο Πόλεμος του 1812 ήταν κυρίως ναυτικός σύγκρουση, και οι Grandes Lakes ήταν το κεντρικό θέατρο λειτουργιών. Ο έλεγχος αυτών των εσωτερικών θαλασσών καθόρισε τις γραμμές εφοδιασμού, τις κινήσεις στρατευμάτων και τελικά τον исход του πολέμου στο Northwest.
Οι Λίμνες ήταν οι единικοί πρακτικοί δρόμοι βαρέως μεταφορών σε μια δρόμος-αποδενδρωμένη ερημιά. Οποιος τους έλεγχε μπορούσε να:
Η Βρετανία κατέλεγε φρούρια (Mackinac, Detroit, Niagara) και ναυτική ανωτερότητα (Provincial Marine). Η ΗΠΑ δεν είχε σχεδόν καμία πολεμική ναυαγιά στους Λίμνες το 1812.
Η ΗΠΑ ξεκίνησε ένα crash πρόγραμμα στο Erie (Presque Isle), Sackets Harbor, και Black Rock. Κύρια πλοία:
Το στόλος του Oliver Hazard Perry νίκησε το βρετανικό σκαδρόν του Barclay. «We have met the enemy and they are ours.» Αποτέλεσμα: έλεγχος ΗΠΑ του Lake Erie, ανάκτηση Detroit, θάνατος του Tecumseh στο Thames.
Ο ancored στόλος του Thomas Macdonough νίκησε το εκστρατευτικό δύναμη του Downie. Αποτέλεσμα: η βρετανική εισβολή στην NY αποτρέπηκε· ενισχύθηκε η διαπραγματευτική θέση των ΗΠΑ στο Ghent.
Οι Grandes Lakes δεν ήταν παρεργο—ήταν ο στρατηγικός άξονας του πολέμου. Η γλυκυνεροναυτική δύναμη αποφάσισε ηπειρωτική μοίρα.