Η διάσπαση δεν δημιουργεί δέλτες ποταμών. Η διάσπαση σπάει τον βράχο στη θέση του· είναι πηγαϊκή διαδικασία, όχι αποθετική.
Οι δέλτες ποταμών σχηματίζονται όταν τα ιλύς που μεταφέρει ένας ποταμός κατατίθενται στην έξοδό του — όπου η ταχύτητα ροής μειώνεται στην είσοδο σε ακίνητο νερό (λίμνη, θάλασσα, ωκεανός). Ο ποταμός χάνει ενέργεια, ρίχνει το φορτίο του και χτίζει εξωθείς σε χαρακτηριστικό σχήμα πέλεκας.
Κλειδιά παράγοντες: προμήθεια ιλύς, ροή ποταμού, ενέργεια κυμάτων/πλημμυρίδων, γεωμετρία λεκάνης. Η Δέλτα του Μισσισιππί, του Νείλου και του Μεκόγκον είναι κλασικά παραδείγματα χτισμένα σε χιλιετηρίδες από απόθεση, όχι διάσπαση.
