Γιατί οι περισσότερες λίμνες και ποταμοί είναι γλυκών—Αλλά μερικοί είναι αλατιστοί

Η σύντομη απάντηση: οι ποταμοί ρέουν· οι λίμνες (πιο πολύ) αποστραγγίζονται. Το αλάτι συσσωρεύεται μόνο όταν το νερό δεν μπορεί να φύγει.

Το Προεπιλεγμένο Γλυκό Νερό

• Η βροχή είναι γλυκή. Η εξάτμιση αφήνει τα άλατα πίσω· η κατακερματισμός είναι ασταγμένο νερό.
• Οι ποταμοί ρέουν κατωτέρω στη θάλασσα. Μεταφέρουν διαλυμένα ιόντα (Na⁺, Cl⁻, Ca²⁺, HCO₃⁻, κ.λπ.) από διάβρωση βράχου—αλλά τα εξάγουν. Χρόνος παραμονής: μέρες έως εβδομάδες. Καμία συσσώρευση.
• Οι περισσότερες λίμνες έχουν εξόδους. Νερό μέσα → νερό έξω. Τα διαλυμένα άλατα ξεφορτίζονται. Χρόνος παραμονής: μήνες έως αιώνες, αλλά ανοιχτό σύστημα.

Οι Αλατιστές Εξαιρέσεις: Ενδορεϊκές (Κλειστές) Λεκάνες

Όταν μια λίμνη δεν έχει έξοδο (ενδορεϊκή), το νερό φεύγει μόνο μέσω εξάτμισης. Τα άλατα μένουν. Η συγκέντρωση ανεβαίνει μέχρι η κατακερματισμός = είσοδος. Παραδείγματα:

• Μεγάλη Αλατιστή Λίμνη (Ούταχ) — 5–27% αλατότητα (ωκεανός: 3,5%). Υπόλειμμα λίμνης Bonneville.
• Κασπία Θάλασσα — Μεγαλύτερη λίμνη κόσμου (371.000 km²). 1,2% αλατότητα (1/3 ωκεανού). Ενδορεϊκή.
• Νεκρή Θάλασσα — 34% αλατότητα. Ιορδάνης μέσα· τίποτα έξω. Βαθύτερη υπεραλάτιστη λίμνη.
• Λίμνη Ούρμια (Ιράν), Λίμνη Eyre (Αυστραλία), Salton Sea (CA), Mono Lake (CA), Νεκρή Θάλασσα, Θάλασσα Άραλ (ήταν) — όλες ενδορεϊκές, όλες αλατιστές.

Οι Ποταμοί Μπορούν Να Είναι Αλατιστοί—Τοπικά

• Ξηρές περιοχές: υψηλή εξάτμιση συγκεντρώνει άλατα στα κατώτερα raggiungere (δέλτα Κολοράδο, Murray-Darling).
• Γεωλογικές πηγές: διάλυση αλατιστών δόμων (Rio Grande, Pecos).
• Ανθρώπινες: επιστροφές αρδεύσεως, αλάτι δρόμων, απόβλητα ορυχείων.

Ο Παγκόσμιος Κύκλος Αλάτι

Οι ποταμοί μεταφέρουν ~4 δισεκ. τόνους διαλυμένων αλάτων στους ωκεανούς ετησίως. Οι ωκεανοί είναι αλατιστοί γιατί οι λίμνες και οι ποταμοί δεν είναι (πιο πολύ)—είναι το μεταφορικό μέσο. Οι λίγες που δεν είναι μεταφορικά μέσα γίνονται αλατιστές κατακλύζοντες.

Άρα: λίμνες και ποταμοί είναι γλυκά γιατί είναι ανοιχτά συστήματα. Οι αλατιστές είναι οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον υδρολογικό κανόνα—το νερό ζητάει τη θάλασσα, και παίρνει το αλάτι μαζί του.