Η αγορά αεροπλάνου μπορεί να είναι συναρπαστική πρόταση, ειδικά για τον πρώτο αγοραστή. Αפילו έμπειροι πιλότοι χρειάζονται πλούσιο γνώση για να κατανοήσουν τα διαφορετικά makes και μοντέλα για ενημερωμένη απόφαση αγοράς. Σημαντικοί παράγοντες πρέπει να ληφθούν υπ' όψιν, όπως τα μίλια που θα ταξιδέψετε, χωρητικότητα επιβατών, συχνότητα πτήσεων, καιρός και τοπογραφία. Πάλι, μερικοί άνθρωποι απλά θέλουν να ξέρουν ποιοι τύποι αεροπλάνων έχουν γίνει δημοφιλείς στους ιδιωτικούς πιλότους.
Η εταιρεία Cessna έχει ολόκληρη γραμμή high-wing series αεροπλάνων στα μοντέλα 150-152, 172, 177, 182, και 206. Όσο ψηλότερο ο αριθμός μοντέλου, τόσο μεγαλύτερο το αεροπλάνο και ο κινητήρας, μαζί με τις διαστάσεις καμπίνας και τις θέσεις καθίσματος. Το Cessna 150 έχει ο랫동안 είναι ο επιλεγμένος ηγέτης στην εκπαίδευση πιλότων και επιλογή για πρώην ή έμπειρους πιλότους, καθώς είναι εύκολο στη διαχείριση και συγγνωστικό όταν αντιμετωπίζει δύσκολες манεuvres. Το overhead wing design επιτρέπει μέγιστη ορατότητα κάτω από το αεροπλάνο, κάτι που το κάνει δημοφιλές με charter και τουριστικές επιχειρήσεις. Το Cessna 150 έχει fixed landing gear, δύο θέσεις, και συνήθως έχει τον 100 ή 110 ιπποδύναμο κινητήρα Lycoming.
Το Cherokee 140 στη σειρά Piper Cherokee (η μικρότερη έκδοση) έχει σχεδιαστεί για τον εκπαιδευόμενο και τον πρώην πιλότο στο νου, αλλά πολλοί έμπειροι πιλότοι εξακολουθούν να έχουν τα αρχικά τους μοντέλα. Το Cherokee 140 έχει ολόκληρο μέταλλο fuselage construction με χαμηλό fixed wing design, το οποίο βοηθά στην ορατότητα πάνω. Το landing gear ανασύρεται στα πτερύγια, μειώνοντας την αεροδυναμική αντίσταση. Το αεροπλάνο έχει πλήρες avionics package και έρχεται standard με είτε 150 είτε 160 ιπποδύναμο κινητήρες. Η δύο-θέσεων διαμόρφωση το κάνει ιδανικό trainer, καθώς φιλοξενεί διπλούς ελέγχους.
Το Piper Cub χτίστηκε με λογική no-nonsense, έχοντας μόνο τα πιο βασικά στοιχεία και σχεδιασμό απαραίτητα για κανονικές και μερικές φορές προχωρημένες πτήσεις. Έχει χαμηλό monoplane wing design. Το ελαφρύ βάρος του στο αέριο ρεύμα το κάνει παρατηρήσιμο ως κινούμενο αντικείμενο, και όχι ως λεπτό κομμάτι μέταλλου που τेमνίζει τον αέρα. Έχει αντίστοιχα ψηλή γωνία μύτης στην προσγείωση, καθιστώντας την ορατότητα λίγο δύσκολη, αλλά προσγειώνεται προβλέψιμα με ελαφριά αγγίξιμο. Οι εκπαιδευτικοί έχουν πει ότι συμπεριφέρεται αργά και προβλέψιμα, δίνοντας στους πρώην πιλότους πολύ χρόνο να αντιδράσουν σε δύσκολες καταστάσεις ελέγχου. Με ελέγχους που είναι λίγο βραδύς, ο πιλότος μπορεί στην πραγματικότητα να νιώσει τις απαντήσεις εισόδου περισσότερο από άλλα, βαρύτερα αεροπλάνα. Το σχέδιο δύο θέσεων μπορεί να είναι στενό για μεγάλους κατοίκους. Το Piper Cub έχει μακρά ιστορία εκπαίδευσης πιλότων Air Force και έχει χρησιμοποιηθεί σε γεωργικές εφαρμογές όπως crop dusting.
Το Aeronca Champ έχει κουτί-ομοιόμορφο fuselage με overhead wing και fixed landing gear. Ο κινητήρας έχει διαθέσιμο σε 65, 80 και 90 ιπποδύναμες εκδόσεις μέσα στα χρόνια. Αν και πιο χοντρικό από το Piper Cub, το Champ έχει χαμηλότερη μύτη και ανυψωμένο κάθισμα πιλότου για καλύτερη ορατότητα, τόσο για ευθεία πτήση όσο και για προσγείωση. Αν και η καμπίνα έχει διατεταγμένη για in-line seats, το ύψος και η πλευρική απόσταση έχουν αναλογικά μεγαλύτερο εμβαδόν από όλα τα άλλα αεροπλάνα του μεγέθους και διαμόρφωσης του. Τα organa του πίνακα μέτρησης κάθονται κοντά στο αριστερό γόνατο του πιλότου για εύκολη ανάγνωση, ακόμα και από την πίσω καρέκλα. Ο αρχικός σχεδιαστής του Champ, Raymond Hermes, στόχευσε να ξεπεράσει όλα τα χαρακτηριστικά που βρέθηκαν στο Piper Cub, και αποφασίστηκε ότι το πέτυχε, κρίνοντας από την αντίδραση που ήρθε από τόσο εκπαιδευτικούς όσο και τη Federal Aviation Administration.
