Ενώ η Ημέρα ANZAC (25 Απριλίου) είναι κυρίως ημέρα μνήμης για Αουστραλιανούς και Νεοζηλανδούς στρατιώτες, ορισμένα τρόφιμα έχουν γίνει βαθιά συνδεδεμένα με την εορταστική της.
Το πιο εικονικό στοιχείο. Φτιαγμένα από ρύζι, αλεύρι, ζάχαρη, ξηρό καρότο, χρυσό σιρόπι, βούτυρο, και σόδα, αυτά τα μπισκότα χωρίς αυγά ήταν αρκετά ανθεκτικά να επιβιώσουν εβδομαδιαίες θαλάσσιες ταξιδιές στους στρατιώτες στον 1ο ΠΔ. Σήμερα, το ψήσιμο και η μοιρασιά τους είναι ευρεία οικιακή, σχολική και κοινοτική παράδοση.
Πιο πυκνή, φρούτο-φορτισμένη παραλλαγή της μίξης μπισκότων, συχνά με σταφίδες ή σουλτάνες. Ως τα μπισκότα, σχεδιάστηκε για μακρά διάρκεια ζωής και υψηλή ενέργεια. Λιγότερο κοινή σήμερα αλλά ακόμα ψήνεται από ορισμένες οικογένειες.
Ριτοστικό ποτό που συνδυάζει σκούρο ρουμ και δυνατό καφέ, μερικές φορές με ζάχαρη. Λέγονται να προέρχονται από τις διανομές των 1ου ΠΔ και αργότερα υιοθετήθηκαν στις αυγερινές λειτουργίες και τις συγκεντρώσεις RSL (Σύνδεσμος Επιστρατευμένων και Υπηρεσιών). Συμβολίζει τη συντροφικότητα και το «ρούμ issue» των οχυρών.
Αυτά τα τρόφιμα δεν είναι υποχρεωτικά αλλά εξυπηρετούν ως οπτικά, αισθητηριακά δεσμούς με το παρελθόν, συνδέοντας τις παρούσες γενιές με την αντοχή και την θυσία των ANZAC.
