Τα δάση της Νέας Ζηλανδίας, καλύτερα περιγραφόμενα ως υγράκτιστα και όχι τροπικά, στεγάζουν μεγάλο αριθμό απειλούμενων ειδών, ιδίως πουλιά. Ακόμα και πιο κοινά είδη απειλούνται από εισαγόμενους κινδύνους και ανθρώπινη ανάπτυξη. Τα παρακάτω παραδείγματα είναι μερικά από τα πιο απειλούμενα είδη, αλλά το μοναδικό και ευαίσθητο οικοσύστημα της Νέας Ζηλανδίας είναι υπό συνεχή απειλή.
Υπάρχουν τέσσερα είδη kiwi, ένα αγαπητό εθνικό σύμβολο της Νέας Ζηλανδίας. Τα kiwi είναι απτερυγα πουλιά με χαλαρά, μαλλιάρικα φτερά και μακρύ ράμφος. Είναι το μοναδικό πουλί που έχει ρινοκοιλίες. Τα kiwi ζουν σε ζευγάρια και ζευγαρώνουν για τη ζωή. Είναι αρκετά δειλιά στην άγρια φύση, αλλά μπορούν να δουν σε πολλά ζώολογικά κήπους όλης της χώρας.
Το kakapo είναι ένα μεγάλο, απτερυγα, νυχτερινό παπαγάλο που βρίσκεται μόνο στο νοτιοδυτικό της Νότιας Νήσου της Νέας Ζηλανδίας. Από Αύγουστο 2010, μόνο 122 άτομα γνώριζαν να παραμένουν, καθιστώντας το το πιο σπάνιο παπαγάλο στον κόσμο. Το σκοτεινό πράσινο του καμουφλάζ είναι η μόνη του άμυνα εναντίον εισαγόμενων κινδύνων.
Άλλο ένα απτερυγα πουλί, το takahe, είναι το μεγαλύτερο γνωστό μέλος της οικογένειας rail και αναγνωρίζεται από το μεγάλο κόκκινο ράμφος, μπλε και πράσινο χρώμα και παχύ ποδιά. Νομίζονταν ότι είχε εξαφανιστεί μέχρι το 1948. Μπορεί εύκολα να δει κανείς στο Tiritiri Matangi Wildlife Sanctuary στον Hauraki Gulf κοντά στο Auckland.
Ένα από τα πιο σπάνια πουλιά της Νέας Ζηλανδίας, το μικρό stitchbird, ανταγωνίζεται τα πιο κοινά tui και bellbird για νεκτάρ και έντομα. Είναι ο μόνος εκπρόσωπος μιας οικογένειας πουλιών που βρίσκεται μόνο στη Νέα Ζηλανδία.
Βρίσκεται μόνο στα δάση της Νότιας Νήσου και του νησιού Stewart, το mohua είναι ένα μικρό, κίτρινο πουλί που ήταν κάποτε πολύ κοινό τον 19ο αιώνα αλλά έχει μειωθεί σταθερά στον πληθυσμό του.
Οι πλησιέστεροι συγγενείς του tuatara εξαφανίστηκαν πριν 60 εκατομμύρια χρόνια. Αυτό το ερπετό, που μπορεί να ζυγίσει έως 1 κιλό, είναι απειλούμενο μέσω αρπαγής και ανταγωνισμού, και μπορεί σχεδόν μόνο να βρεθεί σε offshore ή mainland sanctuaries, συμπεριλαμβανομένου του Wellington's Karori Wildlife Sanctuary.
Τέσσερα είδη φρύνων παραμένουν στη Νέα Ζηλανδία. Αυτά τα αμφίβια είναι μικρά, νυχτερινά, σπάνια κοαξίζουν, δεν έχουν εξωτερικά τυμπάνια και δεν περνούν από στάδιο γοργόνα. Είναι πολύ σπάνια και δύσκολο να βρεθούν.
