Η Βόρεια Αμερική είναι η τρίτη μεγαλύτερη ήπειρος, καλύπτοντας έκταση 24,7 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Εκτείνεται από τον Αρκτικό Κύκλο ως το Παναμά, η Βόρεια Αμερική περιλαμβάνει τεράστια ποικιλία οικοσυστημάτων. Πάνω από 2.000 είδη ενδημικών πουλιών βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε όλη την ήπειρο, δηλώνει ο συγγραφέας John K. Terres στο "The Audubon Society Encyclopedia of North American Birds".
Ένα συνηθισμένο και χρωματιστό πετροκτόνο πουλί, ο αμερικανικός κεστρέλ (Falco sparverius) είναι το μικρότερο είδος φάλκονες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Βρίσκεται σε όλη την Βόρεια Αμερική, μένει κοντά σε ανοιχτή χωράφια και λιβάδια με αφθονό θήραμα. Τα θηλυκά είναι ελαφρώς μεγαλύτερα από τα αρσενικά, φτάνοντας έως 28 εκατοστά μήκους με πτερυγiaan 61 εκατοστών. Τα δύο φύλα εμφανίζουν επίσης διαφορετικό χρωματισμό, το οποίο είναι σπάνιο στους πετροκτόνους. Τα αρσενικά είναι τα πιο χρωματιστά, έχοντας χάλυβα φτερά και καστανέρυθρα ουρά με σκοτειρές ζώνες και λευκή άκρη. Τα θηλυκά είναι καφέ-ερυθρά με σκοτειρές σημειώσεις. Και τα δύο φύλα έχουν γαλάζιο-γκρίζο καπέλο και χαρακτηριστικά προσωπικά σημεία από την γωνία κάθε ματιού, εκτεινόμενα έως το λαιμό.
Η κίτρινο ράμφος πηγάς (Pica nuttalli) είναι συγγενής της κορώνας, ενδημική στην Καλοφόρνια. Βρίσκεται κυρίως σε λιβάδια δρυών και chaparral βιότοπο, αυτό το είδος βρίσκεται δυτικά της σειράς βουνών Sierra Nevada. Είναι ένα εντυπωσιακό πουλί, με μαύρο κεφάλι και στήθος, ιριδές μπλε φτερά, λευκή κοιλιά και μακρά, μαύρη κωνική ουρά. Το ράμφος είναι φωτεινό κίτρινο. Υψηλά κοινωνικά και συμπολιτικά, οι κίτρινο ράμφος πηγάδες συγκεντρώνονται συχνά για να τρέφουν, να κοιμάσθουν και να αποτρέπουν хищνοί. Αν και ποτέ ήταν αφθονά, το είδος είναι τώρα απειλούμενο, λόγω καταστροφής βιότοπου και έκθεσης σε θήραμα δολωμένο κατά τις προσπάθειες ελέγχου παραιτίτων.
Περιορισμένη στη νοτιοανατολική Ηνωμένες Πολιτείες, η κορώνη ψαριών (Corvus ossifragus) κατοικεί κυρίως σε υγρότοπους και παραλιακές περιοχές με αφθονούς, ποικίλους τροφικούς πόρους. Είναι μικρότερη από την κοινή αμερικανική κορώνη και έχει χαρακτηριστικές φωνητικές εκφράσεις που βοηθούν να διακριθεί. Το πenium είναι γυαλιστερό και μαύρο langs την πλάτη και την ουρά, με πράσινη λάμψη langs την κοιλιά. Προτιμά καβουροειδή και νέα ψάρια, αλλά είναι αληθινός γενικιστής και θα φάει οτιδήποτε είναι διαθέσιμο. Ως ομníβορο, η κορώνη ψαριών έχει εξελιχθεί ράμφος λεπτός, στενός και πολύ δυνατός, ικανός να σπάσει καβούρια καβούρια και να λεπτομερώς απομονώσει κρέας από κόκαλα.
Αν και το eared quetzal (Euptilotis neoxenus) συνδέεται συνήθως με το Μεξικό, βρίσκεται επίσης στο νοτιοδυτικό Ηνωμένες Πολιτείες. Βρίσκεται κυρίως σε δάση πεύκων και δρυών, φουσκώνουν σε κενές κοιλιές δέντρων και εγκαταλελειμμένες τρύπες ξυλοκόπων. Και τα δύο φύλα είναι ελκυστικά, αν και τα αρσενικά είναι πιο λαμπερά στο πenium τους, έχοντας ιριδές πράσινο στήθος, καρμίν-ερυθρά κοιλιά και καπνό-μαύρο καπέλο. Τα θηλυκά έχουν παρόμοιο χρωματισμό αλλά ελαφρώς πιο σκούρο. Και τα δύο φύλα έχουν μαύρη πλάτη με πράσινη-μπλε ιριδισμένο. Αυτό το είδος λείπει τα δραματικά ουρά φτερά του ρεσπλενδέντ quetzal του Μεξικού, έχοντας αντί αυτού απλή, εκτεταμένη ουρά με μαύρες και λευκές ζώνες. Οι ευκαιριακοί φαγητές, τα eared quetzals θα καταναλώσουν ερπετά, έντομα, φρούτα και μικρά ζώα.
