Οι θερμοκρασίες πέφτουν απότομα στις έρημους τη νύχτα γιατί ο ξηρό αέρας δεν κρατάει κάτω την ενέργεια που απορροφάται από το έδαφος την ημέρα ως φως και ανακλάται πίσω ως θερμότητα, δημιουργώντας έλλειμμα ενέργειας και προκαλώντας "ακτινοβολική ψύξη".
Μια έρημος, σύμφωνα με το "National Geographic," είναι ακραία περίπτωση "ξηράς γης," ένας τόπος που "απολείπει περισσότερη υγρασία μέσω εξάτμισης από ό,τι λαμβάνει από την ετήσια βροχόπτωση." Με λίγη υγρασία στο έδαφος, υπάρχει ακόμα λιγότερη στον αέρα για να μετριάσει τα ακραία της θερμοκρασίας.
Κατά τη διάρκεια της ημέρας, ο ήλιος χύνει "βραχύκυμα" ακτινοβολία — ορατό φως. Το έδαφος, ακόμα και σε μια έρημο, αντανακλά πλείστως "μακρόκυμα" ακτινοβολία — θερμότητα που δεν είναι ορατή στους ανθρώπους. Η μακρόκυμα ακτινοβολία συνεχίζει να ανεβαίνει ακόμα και όταν η βραχύκυμα ακτινοβολία σταματάει στο ηλιοβασίλεμα.
Ως ορίζεται στο "Γλωσσάριο Μετεωρολογίας" της Αμερικανικής Μετεωρολογικής Εταιρείας, όταν μια περιοχή της επιφάνειας της Γης ακτινοβολεί περισσότερη μακρόκυμα ενέργεια προς τα πάνω από ό,τι κάποια πηγή στην ατμόσφαιρα, όπως ο ήλιος, στέλνει προς τα κάτω σε βραχύκυμα μορφή, το έλλειμμα ενέργειας στην επιφάνεια έχει ως αποτέλεσμα ακτινοβολική ψύξη.
