Ο κεραυνός είναι ορατός πριν η βροντή ακουστεί. Ο κεραυνός συμβαίνει στην πραγματικότητα πριν τη βροντή, επίσης. Ο κεραυνός είναι μια μαζική εκκένωση ηλεκτρικού ρεύματος. Μερικές φορές η εκκένωση ταξιδεύει από ένα σύννεφο στο έδαφος. Μερικές φορές συμβαίνει πλήρως μέσα στο σύννεφο. Ο κεραυνός προκαλεί τη βροντή. Δεν την ακούγουμε αμέσως μετά γιατί ο ήχος χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να ταξιδέψει στα αυτιά μας από ό,τι το φως για να ταξιδέψει στα μάτια μας.
Μερικές φορές καθώς ο ήλιος θέρμαινε τη Γη, σχηματίζονται σύννεφα. Σε ορισμένες συνθήκες τα σύννεφα μπορούν να σχηματίσουν ψηλά σύννεφα που ονομάζονται κύμουλους. Αυτά τα σύννεφα μπορούν στην πραγματικότητα να βρέξουν ή να χαλάζευν από μέσα στην κορυφή του συννήφους κάτω στο κάτω μέρος του συννήφους. Η κίνηση της βροχής ή της χαλάζας μέσα στο σύννεφο κάνει την κορυφή του συννήφους να έχει θετικό ηλεκτρικό φορτίο και το κάτω μέρος του συννήφους να έχει αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο.
Αν η διαφορά μεταξύ του θετικού φορτίου και του αρνητικού φορτίου γίνει πολύ μεγάλη, προκαλεί μια ηλεκτρική σφίζα ή κεραυνό. Οι περισσότεροι κεραυνοί δεν χτυπάουν στην πραγματικότητα το έδαφος. Πηγαίνουν απλώς από το ανώτερο μέρος του συννήφους στο κάτω μέρος. Μερικές φορές αγγίζουν τη Γη.
Ο κεραυνός είναι πολύ καυτός. Και σχηματίζεται πολύ γρήγορα. Επειδή η θερμότητα από τον κεραυνό δημιουργείται πολύ γρήγορα, θερμανει τον αέρα γύρω του πολύ γρήγορα. Η γρήγορη αλλαγή στη θερμοκρασία του αέρα δημιουργεί ένα κύμα. Ακριβώς σαν ένα κύμα μέσω νερού, το καυτό κύμα αέρα κινείται μεσαιωνικά τον ουρανό, αλλά γρηγορότερα.
Όταν ο αέρας ψύχει πάλι πίσω, πίσω από το κύμα του καυτού αέρα, κάνει τον ήχο που γνωρίζεται ως βροντή. Η βροντή δημιουργείται από ένα κενό — είναι η πολύ γρήγορη εξισορρόπηση της πίεσης του αέρα. Βασικά, ο υπερθερματισμένος αέρας ψύχει πολύ γρήγορα και καθώς ψύχει ο αέρας συγκρούεται με τον εαυτό του. Είναι αυτή η σύγκρουση του γρήγορα ψυχόμενου αέρα που προκαλεί τη βροντή.
