Οι κονόφοροι είναι μια διαίρεση των φυτών που φέρουν κώσους και σπόρους μέσα στο Φυτικό Βασίλειο. Υπάρχουν περίπου 550 ζωντανές είδη κονιφόρων στη Γη, τα οποία είναι όλα δέντρα ή θάμνοι. Τα φυτά κονιφόρων κυριαρχούν στα βόρειους δάση και έχουν ירוקπράσινα φύλλαמוρφής φύλλα. Κέδρες, πεύκα, σεquoιές, ελάτες, πικεές και τσουχλιές είναι μερικά από τα πιο γνωστά μέλη αυτής της οικογένειας.
Το μεγάλο πλειοψηφία των δέντρων κονιφόρων έχουν ευθεία κορμούς. Εκτιμώνται επίσης ισχυρή απόγειος κυριαρχία, φαινόμενο όπου οι κύριοι κλάδοι κυριαρχούν πάνω από τα κλαδούλια. Η απόγειος κυριαρχία解释 την στενή, κωνική μορφή. Τα δέντρα κονιφόρων μπορούν να μεγαλώνουν σε无数 μεγέθη. Το μεγαλύτερο μέλος της οικογένειας είναι η γιγάντεια σεquoιά. Οι σεquoιές στο Εθνικό Πάρκο Σέκοια της Καλορνίας έχουν μετρηθεί να μεγαλώνουν ψηλότερες από 375 πόδια. Τα μικρότερα κονιφόρα, φυσικά bonsai κυπαρίσσια, συνήθως δεν ξεπερνάνε τα 10 ιντσές.
Τα φύλλαמוρφής φύλλα χαρακτηρίζουν συνήθως τη φυλλοκλίση ενός κονιφόρου. Τα μεγέθη φύλλων διαφέρουν εντός της οικογένειας κονιφόρων, κυμαίνονται από δέκατο ιντσέ έως 15 ιντσές μήκους. Η διαμόρφωση φυλλοκλίσης βοηθά τα κονιφόρα να αποτρέψουν την συσσώρευση χιονιού στους κλάδους τον χειμώνα. Αυτό το χαρακτηριστικό, μαζί με μια βιοχημική διαδικασία γνωστή ως σκληρυνση, κάνει τα κονιφόρα πιο ανθεκτικά στην παγώδωση. Ένα κερί φύλλο βοηθά τα περισσότερα κονιφόρα να εξοικονομήσουν νερό το καλοκαίρι μειώνοντας τους ρυθμούς διαπνοής.
Τα κονιφόρα είναι φύτα που λιβαίνουν από τον ανέμο. Οι σπόροι αυτής της οικογένειας αναπτύσσονται μέσα σε ένα προστατευτικό κώνο γνωστό ως στρόβιλος. Οι κώνοι συνήθως παίρνουν μεταξύ τεσσάρων μηνών και τριών ετών για να ωριμάσουν, και διαφέρουν σημαντικά σε μέγεθος. Οι κωνοπροστατευμένοι σπόροι των κονιφόρων είναι αρκετά ανοχητοί και μπορούν να αντέξουν ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες συμπεριλαμβανομένων καύσωνα, ψύχους και ξηρασίας. Αυτή η ανθεκτικότητα επιτρέπει στους σπόρους κονιφόρων να αναβάλουν την ανάπτυξή τους μέχρι να γίνουν οι συνθήκες εύκρινες για ανάπτυξη.
Τα φυτά κονιφόρων κυριαρχούν στη ταϊγά. Αυτό το χερσαίο βιοχώμα βρίσκεται στο βόρειο ημισφαίριο και χαρακτηρίζεται από τα πολλά κονιφόρα δάση της. Η ταϊγά καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της εσωτερικής Καναδάς και Αλάσκας στη Βόρεια Αμερική και πολλὺ της Σουηδίας, Φινλανδίας, Νορβηγίας, Ρωσίας και Ιαπωνίας στην Ευρασία. Η ταϊγά, γνωστή επίσης ως βόρειο δάσος, είναι το μεγαλύτερο χερσαίο βιοχώμα του κόσμου και λογιάζει μέχρι 30 τοις εκατό των δασών του κόσμου. Πυκνή ανάπτυξη ירוקπράσινων κονιφόρων μπορεί να βρεθεί σε όλο αυτό το περιβάλλον. Οι μέσες ετήσιες θερμοκρασίες στη ταϊγά είναι δεύτερες μόνο στο χερσαίο βιοχώμα της τούνδρας.
Οι πεύκες bristlecone στην Καλορνία και Νεβάδα έχουν ημερολογηθεί να είναι σχεδόν 5.000 ετών. Οι ηλικίες δέντρων καθορίζονται μέσω μιας διαδικασίας γνωστής ως δενδροχρονολογία. Δειγματοληψίες πυρήνα επιτρέπουν στους επιστήμονες να μετρήσουν τους δακτυλίους του δέντρου και να καθορίσουν την ηλικία χωρίς να σκοτώσουν τις πεύκες. Ένα δέντρο πεύκης bristlecone με το όνομα «Μαθουσαλήμ» στα Λευκά Βουνά της Καλορνίας καθορίστηκε να είναι 4.789 ετών το 1957.
