Τα ατμολοκομοτίβα είναι αυτόκινούμενα οχήματα που παράγουν ενέργεια μέσω ατμού. Οι ατμοκίνητοι τρένοι χρησιμοποιήθηκαν ως μία από τις κύριες μέθοδοι μεταφοράς εμπορευμάτων και ανθρώπων σε μεγάλες αποστάσεις. Τα ατμολοκομοτίβα χρησιμοποιήθηκαν έντονα κατά τη 19η και αρχές 20ης αιώνα, αλλά τελικά αντικαταστάθηκαν με ντίζελ και ηλεκτρικά τρένα.
Όλα τα ατμολοκομοτίβα κινούνται από έναν λέβητα. Αυτός ο λέβης χρησιμοποιεί ανθρακοκίνηση φωτιά για να μετατρέψει το νερό σε πιεσμένο ατμό, ο οποίος στη συνέχεια αναγκάζεται μέσω μιας σειράς εξαρτημάτων για να παράξει δύναμη για τους τροχούς του λοκομοτίβου. Οι ατμοτρένοι τρέφονται από ένα μη πιεσμένο δεξαμενή καυσίμου, η οποία πρέπει να αναπληρωθεί σε στάσεις κατά μήκος της διαδρομής. Η πίεση ατμού έπρεπε να παρακολουθείται προσεκτικά για να αποτραπούν εκρήξεις και άλλες μηχανικές βλάβες.
Χρειάζονται τουλάχιστον δύο άνθρωποι για να παρακολουθήσουν και να λειτουργήσουν με ασφάλεια ένα ατμολοκομοτίβο. Ο οδηγός είναι υπεύθυνος για την έναρξη και διακοπή του λοκομοτίβου καθώς και τον έλεγχο της ταχύτητάς του. Ο πυροσβέστης διαχειρίζεται το καύσιμο για τη φωτιά, παρακολουθεί την πίεση του λέβητα, και παρακολουθεί για ζητήματα με τα δεξαμενές καυσίμου ή άλλα σημαντικά εξαρτήματα. Αυτό το πλήρωμα συνήθως λειτουργεί από μέσα στην καμπίνα του λοκομοτίβου.
Τα ατμολοκομοτίβα μπορούσαν να αποτελέσουν σοβαρό ρίσκο για εκείνους που εργάζονται σε αυτά καθώς και για το περιβάλλον μέσω του οποίου περνούν. Λέβητες που επιτρέπονταν πολύ πίεση θα μπορούσαν να εκρήξουν, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας κοντινά μέλη πλοίου. Τα λειτουργικά μέρη της ατμομηχανής ήταν επίσης γνωστά για να πετάγουν σπινθήρες προς όλες τις κατευθύνσεις, καθιστώντας τα κίνδυνο για οποιαδήποτε ξύλινες δομές ή δέντρα κοντά στο τρένο.
