Το 1804, οι Αϊτιάνοι πρόκλαμαν ότι ήταν η πρώτη μελαίνα δημοκρατία στον κόσμο· ωστόσο, ο δρόμος στην ανεξαρτησία δεν ήταν εύκολος. Ο λαός της Αϊτις επανέστησε κατά της σκλαβιάς, ζήσε μέσω εμφυλίων πολέμων, πολλαπλών αιματηρών σφαγών και καταχρηστικής ηγεσίας. Η Αϊτι βρίσκεται στο δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Καριβικών, το οποίο μοιράζεται με την ισπανόφωνη Δομινικανή Δημοκρατία.
Όταν η ευρωπαϊκή αποικιοποίηση ξεκίνησε στην Αϊτι κατά τον 15ο αιώνα, οι κάτοικοι της γης ονομαζόταν Tainos. Εντός λίγων δεκαετιών, η κακή μεταχείριση των Tainos από τους ισπανούς αποίκους και οι ευρωπαϊκές ασθένειες σκότωσαν τον πληθυσμό των Taino.
Το νησί γέμισε γρήγορα με μαύρους Αφρικανούς που φέρθηκαν εκεί ως σκλάβοι από τους Γάλους. Αυτό σήμανε την αρχή του πληθυσμού που θαרכούσε το έθνος της Αϊτι.
Στη γαλλεαποικιζόμενη κολωνία, Saint Domingue, υπήρχαν περισσότεροι από 500.000 μαύροι σκλάβοι, τα δύο τρίτα από τους οποίους γεννήθηκαν σε διαφορετικές περιοχές της Αφρικής - διαφορετικές φυλές, γλώσσες και πολιτισμοί. Το 1791, σωρώθηκαν μαζί, επαναστάτησαν και νίκησαν τη σκλαβιά το 1804.
Οι στρατηγικοί generales, από τους οποίους πολλοί ήταν προηγούμενοι σκλάβοι, εξώσασαν τους Γάλους και έλαβαν τον έλεγχο του Saint Domingue. Η πλειοψηφία των ανθρώπων που άφησαν ήταν οι Αφρικανικοί λαοί διαφορετικών αфриικανικών πολιτισμών. Αυτό οδήγησε σε πλούσιο πολιτιστική κληρονομιά που συνεχίζει σήμερα.
Ενενήντα πέντε τοις εκατό των ανθρώπων στην Αϊτι σήμερα είναι αфриικανικής καταγωγής, και το υπόλοιπο είναι μεικτού και λευκού. Μερικοί πλούσιοι πολίτες θεωρούν εαυτούς Γάλους, αλλά η πλειοψηφία του πληθυσμού θεωρεί εαυτούς Αϊτιάνους, ταυτίζοντας με αфриικανική κληρονομιά.
Η Αϊτι έχει ονομαστεί ως η φτωχότερη χώρα στη Δυτική Ημισφαίριο, με 80% του πληθυσμού ζωντανό κάτω από τη γραμμή φτώχειας - και 54% στην απόλυτη φτώχεια. Καταλείπεται λέγεται να προκαλείται από την αποδάση στη χώρα, όπου μόνο 1,5% του αρχικού δάσους καλύμματος είναι ακόμα ακατάμαχτο και η αποτέλεσμα απώλεια βιότοπου.
