Ο Χέντρι Φορτ επανάληξε την αυτοκινητοβιομηχανία με τη μαζική παραγωγή της σειράς μοντέλων Model T.Στη συνέχεια ίδρυσε την αμερικανική εμπορική αεροναυτική με τις εταιρείες του: Ford Freight Service και η μεταφορέας επιβατών Ford Air Service. Από το 1925 έως το 1933 ο Φορτ επίβλεψε την κατασκευή 198 αεροσκαφών Trimotor σχεδιασμένων για να καλύψουν τις ανάγκες της νέας αγοράς μαζικών αεροπορικών ταξιδιών και μεταφοράς εμπορευμάτων. Το Trimotor κέρδισε το παρακλήδην "Tin Goose" για τη μέταλλα κατασκευή του.
Ο μηχανικός Γουίλιαμ Μπουσνέλλ Stout προέκυψε πολλές από τις έννοιες που πήγαν στην κατασκευή των τρικινητήρων Ford Trimotor. Ο Stout σχεδίασε ένα από τα πρώτα ολόκληρα μέταλλα στρατιωτικά αεροσκάφη - έναν τορπιλοβομβαρδιστή - για το Αμερικανικό Ναυτικό τη δεκαετία του 1920. Εκείνη την εποχή, η μέταλλα κατασκευή αεροσκαφών ήταν επαναληπτική ιδέα. Με τη βοήθεια του Χέντρι Φορτ, ο Stout χτίσε ένα από τα πρώτα μέταλλα αστικά αεροσκάφη. Μετά την απόκτηση της εταιρείας του από τον Φορτ, το σχέδιο του Stout αναπτύχθηκε στο αλουμινόχαλυβδωτό Ford Trimotor.
Η αρχική γενιά Ford Trimotor ορίστηκαν ως 3-AT. Τα γράμματα AT σήμαιναν Air Transport. Τα πρώτα τρία ειχαν ανοιχτά cockpit για να πάρουν οι πιλότοι "αισθηση του ανέμου". Κλειστές καμπίνες και άλλα χαρακτηριστικά άνεσης προστέθηκαν σύντομα. Ένας κινητήρας μύτη και δύο κινητήρες ενσωματωμένα στα φτερά κινούσαν το 3-AT. Τα φτερά και το fuselage καλύπταν λεπτές σαρωμένες φύλλα Duralumin, ένα χαλύβδιο αλουμινίου υψηλής τάση. Η θέση του πιλότου ήταν τοποθετημένη πάνω από την επιβατική ενότητα του αεροπλάνου.
Το επόμενο μοντέλο, το 49 πόδια, 10 ίντσες μακρύ Trimotor 4-AT αναδιαμορφώθηκε για να τοποθετηθούν δύο από τους κινητήρες σε στύλους κάτω από τα φτερά. Οι τριπλές μηχανές Pratt & Whitney επέτρεψαν στο αεροσκάφος να πετάει στα 90 mph με εμβάτη 500 μίλια. Το αναδιαμορφωμένο αεροπλάνο ήταν ευκολότερο να πετάξει και να συντηρηθεί, αλλά η επιπλέον αντίσταση από τους χαμηλωμένους κινητήρες μειώνει την ταχύτητα πτήσης κατά 10 mph. Ο Χέντρι Φορτ ήθελε να μειώσει την ταχύτητα προσγείωσης του 4-AT για ασφαλější προσγειώσεις σε ασφαλτοστρωμένα strips.
Το 1928, το αεροπορικό τμήμα της Ford Motor Company μεγάλυσε το Trimotor και το ονόμασε 5-AT. Πιο δυνατοί κινητήρες Pratt & Whitney Wasp εγκαταστάθηκαν στα νέα μοντέλα. Τα αεροπλάνα 5-AT χτίστηκαν μέχρι το 1932, με 116 μονάδες παράγωσης. Πολλά από αυτά βλέπαν υπηρεσία ως αεροπλάνα ταχυδρομείου. Μέχρι αυτόν τον καιρό, τα Ford Trimotor ήταν τα πιο κοινά αεροπλάνα μεταφοράς στον αέρα. Η κατασκευή των αεροπλάνων έγινε ακαταλλακτική κατά τα χρόνια της Μεγάλης Κρίσης, και το 1933 ο Φορτ σταμάτησε την παραγωγή του Trimotor.
