Τα ιππικά φρούρια χτίστηκαν τον 19ο αιώνα στην Αμερική για να διατηρήσουν την ειρήνη μεταξύ πολεμούντων εθνών και φυλών των Λεωτών Αμερικανών, να προστατεύσουν τους colonos καθώς μετακινούνταν δυτικά, και να patroυλάρουν τα σύνορα της Μεξικής και άλλων ακατακτήτων εδαφών. Οι στρατιαίες τάξεις που χτίσανε αυτά τα φρούρια χρησιμοποίησαν διάφορες αρχιτεκτονικές και μουρτελικές τεχνικές που ήταν διαθέσιμες την περίοδο. Μερικές φορές, αρχιτέκτονες και μουρτέλοι απασχολούνταν για να χτίσουν φρούρια ιππικού, αλλά συνήθως οι στρατιώτες έπρεπε να χτίσουν τα δικά τους φρούρια.
Τα ιππικά φρούρια χτίστηκαν με διαφορετικά σχέδια και χαρακτηριστικά, και τα περισσότερα φρούρια 19ου αιώνα δεν ήταν τίποτα παραπάνω από δύο κτίρια χτισμένα σε αντίθετες κατευθύνσεις. Οι στρατιώτες που gehörten στα ιππικά regiments έπρεπε να χτίσουν τα φρούρια με διαθέσιμους πόρους όπως ξύλο και πέτρα. Τα περισσότερα φρούρια χτίστηκαν από ξύλο, και πολλές από τις τεχνικές κατασκευής που χρησιμοποιήθηκαν για να χτιστούν ήταν πρακτικές από την Ευρώπη. Αγγλικοί, Ισπανικοί, Γάλλοι και Ολλάνδοι μετανάστες που εγκαταστάθηκαν στην Αμερική έφεραν τις γνώσεις κατασκευής τους μαζί τους, και χρησιμοποίησαν αυτή τη γνώση καθώς εγείραν φρούρια σε όλη τη χώρα.
Οι ιππικοί στρατιώτες χτίσανε παλισάδες τείχη, τα οποία χρησιμοποιούσαν στην Ευρώπη πολύ πριν φτάσουν οι colonos στην Αμερική. Τα περισσότερα φρούρια δεν περιείχαν παλισάδες τείχη εκτός αν χρειαζονταν για να κρατήξουν μακριά τους πολεμιστές Λεωτών Американών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Για να τις χτίσουν, οι στρατιώτες χρησιμοποίησαν ξύλο με ακαμμένα άκρα και συνδύασαν το με πηλό, ασβέστη και ξύλινους κορμούς. Σκάψανε τάφρους και έστησαν τις ολοκληρωμένες ενότητες παλισάδας στο έδαφος. Αυτή η διαδικασία συνέχιζε μέχρι ολόκληρο το φρούριο να περιβληθεί από ξύλινο τείχος.
Η γωνιακή εγκοπή είναι μια τεχνική που χρησιμοποιούνταν μερικές φορές για να χτιστούν κτίρια στο έδαφος του ιππικού φρουρίου. Αυτή η μέθοδος κλείδωνε ξύλους μαζί κόβοντας "V" σχήματα στα τέλη τους για να ενεργοποιήσουν τα κομμάτια. Η ψεύτικη εγκοπή χρησιμοποιούσε βελόνες ή πάσους για να συνδέσει ξύλους μαζί για να σχηματίσει ένα τείχος, και αυτή η μέθοδος για κατασκευή κολονιακών κτιρίων χρησιμοποιούνταν μερικές φορές επίσης. Οι τεχνικές εγκοπής χρησιμοποιούνταν για να χτιστούν δομές για μόνιμη διάρκεια, αλλά στην πραγματικότητα πολλά ιππικά φρούρια κατά την Κολονιακή εποχή και την εποχή της Δυτικής επεκτάσεως δεν φτιάχνονταν για μόνιμη διάρκεια. Χτιζόταν βιαστικά και εγκαταλείπονταν σύντομα μετά την ολοκλήρωσή τους.
Μερικά ιππικά φρούρια χτίστηκαν και διατηρούνταν ως μόνιμες βάσεις, σε ορισμένες περιπτώσεις μεγαλώνοντας σε σύγχρονες πόλεις. Το Fort Worth, Τέξας, είναι παράδειγμα πόλης που νόμιζε να είναι μόνιμο ιππικό φρούριο. Αρχικά, αυτό το φρούριο καταλάβαινε και εγκαταλείπετο όπως πολλά άλλα εγκαταστάσεις, αλλά ξανακαταλάβαινε. Όταν αποφασίστηκε ότι το φρούριο θα χρησιμοποιούνταν ως μόνιμο σημείο για στρατιωτικές επιχειρήσεις και ως περιοχή αναπρομήθειας για colons που ήπιαν δυτικά, μόνιμα κτίρια εγήγεραν γύρω του. Κάθε ομάδα colonos χρησιμοποίησε τεχνικές κατασκευής ιδιαίτερες στην κουλτούρα τους. Λεπίδωσαν τα τείχη για να αποτρέψουν σαπώματα και έντομα, χρησιμοποίησαν διαφορετικούς στυλ και μεθόδους για framing, και καλύψαν τα τείχη με διάφορα υλικά που περιλάμβαναν ξύλινες πλάκες και ψευδοστριμμένο χαρτί.
