Οι γλαιδίστες (gliders) και τα αεροσκάφη είναι και τα δύο οχήματα που χειρίζονται από πιλότο και/ή επιβάτες στον αέρα. Αεροδυναμικά, διαφέρουν στο focus, και οι γλαιδίστες μπορεί να μην έχουν κίνηση, απαιτώντας εναλλακτικά μέσα εκτόξευσης.
Οι γλαιδίστες διαφέρουν από τα παραδοσιακά αεροσκάφη בכך ότι δεν διατηρούν πηγή μηχανικής δύναμης για να μείνουν στον αέρα. Ο σκοπός τους είναι να διατηρήσουν την άντωση (lift) και την πτήση μόνο με αεροδυναμικά παράγόμενες δυνάμεις, όχι μηχανική δύναμη. Τα αεροσκάφη εστιάζουν στην κινούμενη άντωση για cross-country ταξίδια ή εκπαίδευση πιλότων.
Οι γλαιδίστες έχουν συνήθως μακρά, πολύ αεροδυναμικά φτερά και λεπτές φουσκές. Σχεδιασμένοι να είναι ελαφριά και να εκμεταλλεύονται την μέγιστη άντωση για αμοιβαία πτήση χωρίς δύναμη. Τα αεροσκάφη υπολογίζονται σε σχέση με την μηχανική πηγή δύναμης. Συνήθως έχουν μικρότερα φτερά και πιότερες φουσκές για περισσότερους επιβάτες/αποσκευές/φόρτιο.
Οι γλαιδίστες δεν έχουν απαραίτητα αυτόνομα μέσα εκτόξευσης. Οι παραδοσιακές γλαιδίστες τραβιούνται στον αέρα από ένα αεροσκάφος και απελευθερώνονται. Μερικές εκτοξεύονται από ground-based facilities. Σύγχρονα μοντέλα έχουν μικρά κινητήρια για αυτο-ektόξευση που μετά σβήνονται. Αυτά λέγεται motor-gliders. Τα αεροσκάφη έχουν πηγή δύναμης για takeoff χωρίς βοήθεια.
Οι γλαιδίστες απαιτούν συνήθως άλλο αεροσκάφος για traction ή launching site. Αν έχουν δική τους πηγή (motor-glider), τα κινητήρια είναι πολύ λιγότερο ισχυρά από τα παραδοσιακά. Τα αεροσκάφη έχουν ισχυρές πηγές για άντωση αεροσκάφους, επιβατών, φορτίου, ενώ οι γλαιδίστες μόνο μικρό πηγή για να σηκώσουν το αεροσκάφος και επιβάτες για gliding, όχι μακρινή πτήση.
Οι γλαιδίστες δεν χρησιμοποιούνται για μακρινές πτήσεις. Κοινά για τοπικές ψυχαγωγικές πτήσεις. Εφόσον εξαρτώνται από φυσική άντωση, έχουν περιορισμένο χρονικό διάστημα πτήσης βάσει τοπικών καιρικών συνθηκών. Τα αεροσκάφη είναι πιο ικανά cross-country για ταξίδια, επιχειρήσεις και ψυχαγωγία. Διατηρούν άντωση για διατεταμένο χρόνο βάσει κινητήρια και καύσιμα.
