Η αερομεταφορική επιχείρηση ευδοκίμησε σχεδόν αμέσως μετά την εφεύρεση του αεροσκαφούς το 1903, ειδικά ως υπηρεσία ταχυδρομείου και επιβατών. Η βιομηχανία ανθίστηκε στη μεταπολεμική εποχή, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να έχουν το πλεονέκτημα διότι, σε αντίθεση με την Ευρώπη, δεν υπέστησε πολλούς πολεμικούς πολιтомετρητικούς περιορισμούς αεροναυτικής. Σήμερα, οι αεροπορικές μεταφέρουν φόρτο και επιβάτες κυρίως μέσω συνεργασιών με άλλες αεροπορικές ως μέτρα εξοικονόμησης κόστους.
Embraer, Bombardier, Airbus, Boeing και Tupolev είναι οι μεγάλοι κατασκευαστές αεροσκαφών, παράγοντας αεροπλάνα πολιτικού φορτίου και επιβατών για τις αεροπορικές εταιρείες του κόσμου.
Αεροπορικές, από Ryanair έως American Airlines, ειδικεύονται στη μεταφορά επιβατών και φορτίου σε συγκεκριμένες περιοχές όπως ηπειρωτικές, εσωτερικές και διεθνείς υπηρεσίες.
Η αερομεταφορά ζήτησε την σημαντικότερη ώθηση από την πρώιμη μεταπολεμική εποχή με την εισαγωγή του jumbo jet, πιο συγκεκριμένα Boeing 747, το 1969, επιτρέποντας στις αεροπορικές να λειτουργούν πιο οικονομικά και με μεγαλύτερη χωρητικότητα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες απέλυσαν τη βιομηχανία αεροπορικών το 1978, οδηγώντας σε πολέμους αεροπορικών τελών, startup φορτίων και περιφερειακών επιβατικών μεταφορών, και την υποχώρηση κάποιων μεγάλων φορέων, όπως η Pan Am.
Οι χαμηλού κόστους αεροπορικές από τα τέλη της δεκαετίας 1990 κυρήγησαν στους ουρανούς προσφέροντας χαμηλά τέλη που δεν αντιπροσωπεύονταν από τους μεγαλύτερους, πιο καθιερωμένους φορείς, επιτρέποντας έτσι στους επιβάτες οποιουδήποτε εισοδήματος να ταξιδέψουν.
Το 2008, οι αυξανόμενοι κόσμοι καυσίμων, ο ανταγωνισμός από χαμηλού κόστους φορείς και μια σοβαρή παγκόσμια recessio αναγκάσαν τις αεροπορικές να κόψουν τα αεροπορικά τέλη, να εξαλείψουν διαδρομές και να στείλουν αεροπλάνα στον αέρα με λιγότερο από πλήρη χωρητικότητα.
