Μια δέλτα είναι μια ιζηματική αποθέση που σχηματίζεται όπου ένας ποταμός συναντά ένα στατικό σώμα νερού—ωκεανός, θάλασσα, λίμνη, ή φρέαρ—και χάνει την ενέργεια να μεταφέρει το ιζηματικό του φορτίο. Ο ποταμός αφήνει το βάρους του από ιζήματα, άμμο, και πηλό, χωρίζοντας σε πολλά διακριτικά κανάλια που δημιουργούν την κλασική φιμωτό ή τριγώνια μορφή.
Οι δέλτες κατατάσσονται μεταξύ των πιο παραγωγικών τοπίων της Γης. Τα θρεπτικά τους εδάφη, η πλατιά μορφολογία, και η αφθονία γλυκών νερών τις κάνουν γεωργικές δυνάμεις—το Δέλτα του Νείλου, το Δέλτα του Μεκονγκ, και το Δέλτα του Μισισίπι υποστηρίζουν جميعاً πυκνούς πληθυσμούς και έντονη γεωργία.
Είναι επίσης οικολογικά hotspots, φιλοξενώντας υγρότοπους που φιλτράρουν νερό, προστατεύουν από καταιγίδες, και θρέφουν αλιευτικούς πόρους. Παρόλα αυτά, οι δέλτες αντιμετωπίζουν υπαρξιακές απειλές: οι φράγματα στην ανώτερη ροή παγιδεύουν ιζήματα, η εκμετάλλευση υφαιστειωδών υδάτων και πετρελαίου/φυσικού αερίου επιταχύνουν την υπόσβεση, και οι ανεβαίνουσες θάλασσες καταπίνουν τις χαμηλές περιοχές. Η κατανόηση της δυναμικής των δελτών είναι κρίσιμη για βιώσιμη διαχείριση.
