Η πόλη του Ταουάου στο Σαμπαχ, Μαλαισία, οφείλει την ανάπτυξή της στους ευρωπαίους εμπόρους, που τη μετέτρεψαν από ένα μικρό χωριό σε μεγάλη πόλη, σπίτι για περισσότερους από 350.000 ανθρώπους, σε λίγο περισσότερο από έναν αιώνα. Στις κολονιακές εποχές, η περιοχή του Σαμπαχ ήταν γνωστή ως Βόρειο Βορνέο.
Στην década του 1890, το Ταουάου, ή Ταουάο όπως γνωρίζονταν τότε, ήταν ένα μικρό οικισμό περίπου 200 ανθρώπων που εμπορεύονταν με Ολλανδούς εμπόρους. Το 1893, το βρετανικό πλοίο "Normanhurst" άφιξε, προσφέροντας να εμπορεύεται εμπορεύματα όπως ηνδικό καουτσούκ και ελεφαντοστούν για τοπικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων σταφιδών και φακέλων πουλιών.
Η British North Borneo Company διέθετε την περιοχή για λογαριασμό της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και φόρτισε σταδιακά το εμπόριο και την τοπική αυτοδιοίκηση στις αρχές του 20ού αιώνα. Δύο πολύ μεγάλες φυτείες הוקμοθήκαν επίσης —μια βρετανική, μια ιαπωνική— για την παραγωγή καρυδιών, καουτσούκ και κάνναβης για εξαγωγή.
Το Ταουάου έγινε πιο ευήμερο στη década του 1930 λόγω της ισχυρής γεωργικής του βάσης. Στην εποχή εκείνη, η πόλη είχε περισσότερες από 60 καταστήματα, μαζί με αρκετές εκκλησίες και σχολεία.
Η περιοχή του Σαμπαχ πάθει πολύ κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Το Ταουάου εισβλήθηκε από ιαπωνικές δυνάμεις τον Ιανουάριο του 1942 και παρέμεινε υπό κατοχή μέχρι τον Ιούνιο του 1945, όταν αυστραλιανές δυνάμεις απελευθέρωσαν την περιοχή. Πολλοί κάτοικοι πέθαναν κατά τη διάρκεια της κατοχής.
Μετά τον πόλεμο, η British North Borneo Company ήταν ανίκανη να ανακατασκευάσει την κοινότητα και το Βόρειο Βορνέο έγινε βρετανική κληρουχία. Το Σαμπαχ απέκτησε την ανεξαρτησία του από τη βρετανική Αυτοκρατορία, ως μέρος της νέας Ομοσπονδίας της Μαλαισίας, το 1963.
Το Ταουάου σήμερα είναι σημαντικός περιφεριακός κόμβος τόσο για μεταφορές όσο και για εμπόριο, αν και η περιβάλλοντα περιοχή συνεχίζει να αποτελείται από φυτείες και μικρές κτήσεις που καλλιεργούν καλλιέργειες όπως ελαιόφουρνο, καουτσούκ και κακάο.
