Αρχές 1900s, η κυρίαρχη επιστημονική εξήγηση για το πώς τα χερσαία ζώα διασχίζουν ωκεανούς ήταν γεφυρές γης. Γεωλόγοι και βιολόγοι υπεθέτησαν ότι τώρα υποβρυχιασμένες ηπειρωτικές συνδέσεις (π.χ., Μπερινγκία, «Λεμούρια», «Ατλαντίς») επέτρεψαν διασπορά fauna. Αυτή η «θεωρία γεφυρών γης» κυριαρχούσε μέχρι την τεκτονική πλάκα και η παλαιομαγνητισμός (1960s) επιβεβαιώσαν την ηπειρωτική κίνηση, δείχνοντας ότι οι ήπειροι ίδιοι κινούνται—μεταφέροντας τη βιοτα τους—πιο πολύ από ανασέβονται/καταδύονται γέφυρες.
