Αν και η μάζα του ήλιου, και η βαρύτητά του, είναι μεγαλύτερη από αυτή της σελήνης, η σελήνη είναι πλησιέστερη και γι' αυτό ασκεί διπλάσια βαρύτητα στα ωκεανοὺς της Γης. Η σελήνη περιηγείται τη Γη κάθε 23 ώρες και 53 λεπτά, ή ο χρόνος μιας αμφιδρωσιακής ημέρας, αλλά επειδή η σελήνη και η γη έχουν ελλειπτικές τροχιές, ένας πλήρης αμφιδρωσιακός κύκλος διαρκεί στην πραγματικότητα 19 χρόνια. Ποικιλίες στην απόσταση και στο στοίχιση του ήλιου και της σελήνης στη Γη οδηγούν σε διάφορους διαφορετικούς τύπους αμφιδρόσεων.
Η βαρύτητα της σελήνης επηρεάζει κάθε αντικείμενο στην και στη Γη. Όταν βαρυτικές δυνάμεις ενεργούν στη Γη, τα αντικείμενα παραμορφώνονται, συμπεριλαμβανομένων του νερού και της ίδιας της Γης. Οι ωκεανοὶ παραμορφώνονται με τη μορφή δύο αμφιδρωσιακών βολβών. Οι ωκεανοὶ στην πλευρά της Γης πλησιέστερη στη σελήνη εμφανίζουν μεγάλο αμφιδρωσιακό βολβό. Οι ωκεανοὶ στην απέναντι πλευρά του πλανήτη επίσης εμφανίζουν μικρότερο αμφιδρωσιακό βολβό, καθώς η βαρύτητα της σελήνης κινεί τη Γη προς τη σελήνη και μακριά από το νερό. Καθώς η Γη περιστρέφεται υπό αυτά τα δύο βολβά, κάθε ακτή στην επιφάνεια του πλανήτη γενικά βιώνει δύο υψηλές και δύο χαμηλές αμφιδρόσεις κατά κάθε πλήρη περιστροφή. Φυσικά, υπάρχουν εξαιρέσεις σε αυτό το απλοποιημένο μοντέλο.
Ένας περιπλέκων παράγοντας που δημιουργεί διαφορετικούς τύπους αμφιδρόσεων είναι η βαρύτητα του ήλιου. Όταν η σελήνη είναι στις φάσεις της νέας και της πλήρους, η Γη, η σελήνη και ο ήλιος είναι στοιχισμένοι σε μια σχηματισμό που προσθέτει τη βαρύτητα του ήλιου στη βαρύτητα της σελήνης. Αυτό το φαινόμενο, γνωστό ως spring tide, έχει ως αποτέλεσμα υψηλότερες-από-το-κανονικό υψηλές αμφιδρόσεις και χαμηλότερες-από-το-κανονικό χαμηλές αμφιδρόσεις.
Όταν η σελήνη είναι στο πρώτο και τρίτο τέταρτο, ο ήλιος και η σελήνη είναι στοιχισμένοι κάθετες γωνίες στη Γη. Επειδή η βαρύτητα του ήλιου λειτουργεί εναντίον της βαρύτητας της σελήνης σε αυτή τη στοίχιση, τόσο οι υψηλές όσο και οι χαμηλές αμφιδρόσεις είναι πιο αδύναμες. Αυτό το φαινόμενο είναι γνωστό ως neap tide. Οι spring tides και οι neap tides εναλλάσσονται σε διαστήματα 1 εβδομάδας.
Όπως και άλλα ουράνια σώματα, η τροχιά της σελήνης γύρω από τη Γη είναι ελλειπτική. Μια φορά κάθε μήνα, η σελήνη περνάει κοντά στη Γη στο perigee, το οποίο είναι περίπου 30.000 μίλια πλησιέστερα από το apogee, ή το πιό μακρινό σημείο στην τροχιά. Όταν οι spring tides και το perigee στοιχίζονται, η επιπλέον ισχυρή τράβηγμα της σελήνης έχει ως αποτέλεσμα εξαιρετικά υψηλές αμφιδρόσεις, γνωστές ως perigean tides. Οι perigean tides συμβαίνουν σε διαστήματα που είναι ελαφρώς μεγαλύτερα από έξι μήνες, σύμφωνα με το Woods Hole Oceanographic Institution.
Αν μια υψηλή αμφίδρωση και μια χαμηλή αμφίδρωση συμβαίνουν σε μια σεληνιακή ημέρα, ονομάζεται diurnal tide. Οι diurnal tides δημιουργούν 24ωρα, 50λεπτο αμφιδρωσιακά διαστήματα. Οι ωκεανοὶ σε μερικώς κλειστούς λεκάνες, όπως τα Καραϊβικά και η ακτὴ Gulf Coast των Η.Π.Α. συχνά βιώνουν diurnal tides.
Όταν δύο υψηλές και δύο χαμηλές αμφιδρόσεις του ίδιου ύψους συμβαίνουν σε μια σεληνιακή ημέρα, ονομάζεται semi-diurnal tide. Τα semi-diurnal αμφιδρωσιακά διαστήματα είναι 12 ώρες και 25 λεπτά. Οι περισσότερες ακτὲς βιώνουν semi-diurnal tides.
Οι μικτές αμφιδρόσεις состоίθενται από δύο υψηλές αμφιδρόσεις και δύο χαμηλές αμφιδρόσεις ποικίλων υψών κατά τη διάρκεια μιας σεληνιακής ημέρας. Οι περισσότερες ανοιχτές ακτὲς, όπως η δυτική ακτή των Η.Π.Α., βιώνουν μικτές αμφιδρόσεις.
