Στον κόσμο της σύγχρονης αεροναυτιλίας, οι σωλήνες Pitot παίζουν σημαντικό ρόλο. Υπεύθυνοι για τις μετρήσεις ταχύτητας, οποιαδήποτε ψευδής ανάγνωση από έναν σωλήνα Pitot μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τραγωδία, όπως έχει δείξει η πρόσφατη ιστορία.
Η λειτουργία ενός σωλήνα Pitot είναι να διαβάζει την σχετική ταχύτητα του αεροσκάφους, δίνοντας στον πιλότο μια ακριβή μέτρηση της αεροΤαχύτητας. Αυτό επιτρέπει στον πιλότο να λειτουργεί το αεροσκάφος στις ταχύτητες που απαιτούνται από τον κατασκευαστή για να διατηρηθεί η δομική ακεραιότητα του αεροπλάνου.
Οι σωλήνες Pitot είναι σωληνοειδείς και περιέχουν 2 τρύπες. Μια τρύπα κοιτάζει προς την κατεύθυνση κίνησης και μετρεί την πίεση στάσης του προσερχόμενου αέρα. Η άλλη τρύπα είναι στην πλευρά και μετρεί την στατική πίεση. Η διαφορά μεταξύ αυτών των δύο τύπων πίεσης επιτρέπει τη μέτρηση της δυναμικής πίεσης, η οποία χρησιμοποιείται στη συνέχεια για τον υπολογισμό της αεροΤαχύτητας του αεροσκάφους, όπως εξηγεί ο Ken Powell, αεροσκαφικός μηχανικός στο Πανεπιστήμιο του Michigan στο Ann Arbor.
Αρχικά σχεδιασμένος από τον Henri Pitot, αυτό το όργανο μέτρησης δημιουργήθηκε στη Γαλλία κατά τη 18η αιώνα για τη μέτρηση ρευστών νερών, σύμφωνα με ένα άρθρο της 9 Ιουνίου 2009 στο "Scientific American" του Brendan Borrell.
Όσο η σύγχρονη τεχνολογία προχωρά, έτσι προχωρούν και οι ποιοτικοί σωλήνες Pitot. Ωστόσο, αν και εξαιρετικά σπάνια, τα αεροσκάφη μερικές φορές αντιμετωπίζουν παγετώνοντας πάνω στον σωλήνα Pitot, καθιστώντας δύσκολο για τον πιλότο να προσδιορίσει την ταχύτητα του αεροσκάφους.
Οι σωλήνες Pitot έχουν αναφερθεί ως μια από τις κύριες αιτίες της πτώσης της πτήσης Air France 447 την 31 Μαΐου 2009. Το αεροπλάνο, με 228 άτομα στο πλαϊ, ήταν προσανατολισμένο από το Ριο ντε Τζανέιρο στο Παρίσι. Θεωρείται ότι ο παγετώνας πάνω στους σωλήνες Pitot οφείλεται στην παραπληροφορία της ταχύτητας του αεροπλάνου, οδηγώντας το αεροσκάφος να ταξιδέψει γρηγορότερα από ό,τι είχε σχεδιαστεί να κάνει.
