Τα περισσότερα σύγχρονα αυτοκίνητα εξοπλίζονται με ηλεκτρικές αντλίες καυσίμου που τοποθετούνται είτε μέσα στη δεξαμενή βενζίνης είτε σε σειρά με τη γραμμή καυσίμου. Παλαιότερα οχήματα εξοπλίζονταν τυπικά με μηχανικές αντλίες καυσίμου που στερεώνταν στον κινητήρα και χρησιμοποιούσαν ένα ρεζινένιο διάφραγμα (rubber diaphragm) για να τραβήξουν βενζίνη από τη δεξαμενή και να την ωθήσουν στον κινητήρα. Οι μηχανικές αντλίες καυσίμου μπορούν να αποτύχουν να λειτουργήσουν σωστά ή καθόλου όταν το διάφραγμα καταστραφεί ή φθαρεί.
Μια αντλία καυσίμου με ελαττωματικό διάφραγμα μπορεί να είναι ραγισμένη ή να έχει αναπτύξει τρύπες από φθορά. Αυτές οι ραγάδες ή τρύπες επιτρέπουν στο καύσιμο να διαφύγει πέρα από το διάφραγμα και να βγει από το κουτί της αντλίας. Μια διαρροή αντλίας μπορεί να παρατηρηθεί ως σταγόνες ή λούτες καυσίμου στο έδαφος και έντονη μυρωδιά βενζίνης όταν το αυτοκίνητο τρέχει. Τα διαρρέοντα διαφράγματα πιθανώς θα αποτύχουν τελικά πλήρως και θα προκαλέσουν τον κινητήρα να σταματήσει απότομα.
Ένα κακό διάφραγμα αντλίας καυσίμου θα προκαλέσει την αντλία να παράγει λιγότερο πίεση καυσίμου από ό,τι είναι απαραίτητο για τη σωστή λειτουργία του κινητήρα. Αυτή η χαμηλή πίεση καυσίμου προκαλεί λιγότερη βενζίνη να προμηθευτεί στον κινητήρα, οδηγώντας σε στέρηση καυσίμου και υπερβολικά λεπτό μίγμα αέρα-καυσίμου στο καρμπουρατέρ. Το τελικό αποτέλεσμα είναι διστάζοντας και αποστάσεις όταν το όχημα οδηγείται.
Ένα σοβαρά καταστραμμένο διάφραγμα αντλίας καυσίμου θα είναι ανίκανο να αντλήσει καύσιμο, προκαλώντας πλήρη απώλεια πίεσης καυσίμου και καμία βενζίνη να προμηθευτεί στον κινητήρα. Ως αποτέλεσμα, δεν θα υπάρχει καύσιμο για να παράγει το σωστό μίγμα καυσίμου-αέρα και καμία καύση μέσα στους κυλίνδρους όταν ο κινητήρας περιστρέφεται. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένας κινητήρας που θα περιστρέφεται αλλά δεν θα εκκινήσει.
