Οι τοπογραφικοί χάρτες απεικονίζουν τόσο φυσικά όσο και απόλυτα από του χαρτογράφησης χαρακτηριστικά. Προσδιορίζουν τέτοια φύση έργα όπως κοιλάδες, λίμνες, βουνά και βλάστηση, και απόλυτα από του χαρτογράφησης δομές, συμπεριλαμβανομένων δρόμων, σημαντικών κτιρίων και ορίων. Το διακριτικό χαρακτηριστικό των τοπογραφικών χαρτών είναι η χρήση γραμμών ισοψήφων για να δείξουν το σχήμα και την υψόμετρηση της γης. 실제로, τρισδιάστατα χαρακτηριστικά του τοπίου εμφανίζονται σε μια δισδιάστατη επιφάνεια.
Το 1879, το United States Geological Survey (USGS) αναλάβει την ευθύνη για την χαρτογράφηση της χώρας και παρήγαγε τον πρώτο του τοπογραφικό χάρτη.
Οι τοπογραφικοί χάρτες είναι ωφέλιμα εργαλεία για την ανάλυση της επιφάνειας της γης, γεωγραφικό σχεδιασμό και αρχιτεκτονική, ορυχειακά έργα και αναψυχικές χρήσεις, όπως κατασκήνωση και ψάρεμα.
Οι τοπογράφοι έπρεπε να σχεδιάζουν προσεκτικά χάρτες με το χέρι μέχρι τα 1940, όταν εισήχθη η αεροφωτογραφία.
Από το 1879 έως το 1992, το USGS παρήγαγε μια σειρά τοπογραφικών χαρτών μεγάλης κλίμακας των 48 συνεχεών πολιτειών και της Χαβάγιου. Περιλαμβάνει περισσότερους από 54.000 χάρτες, και προσδιορίζει σχεδόν 2 εκατομμύρια φυσικά και απόλυτα από του χαρτογράφησης χαρακτηριστικά.
Η δημιουργία ενός ακριβούς τοπογραφικού χάρτη είναι μακρά διαδικασία. Μπορεί να πάρει πέντε χρόνια από την αρχή (προσδιορισμός χαρακτηριστικών χάρτη) έως το τέλος (εκτύπωση).
