Η βιομετρία, που καλείται επίσης βιο-αυτογνωρισμός, είναι τεχνολογία ασφαλείας και έλεγχου που μετρά τις φυσικές χαρακτηριστικά ενός ατόμου για σκοπούς αναγνώρισης. Η αξιοπιστία της βιομετρίας είναι πολύ σημαντική δεδομένου ότι πολλοί κυβερνητικοί οργανισμοί, επιχειρήσεις και στρατιωτικοί οργανισμοί χρησιμοποιούν βιομετρικά συστήματα για την προστασία ευαίσθητων περιοχών και ταξινομημένων πληροφοριών.
Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Πρότυπων και Τεχνολογίας, για να αξιολογηθούν σωστά τα βιομετρικά συστήμενα τα στοιχεία που 구성ουν το σύστημα πρέπει να εξετάζονται. Κριτήρια για βιομετρική αξιολόγηση περιλαμβάνουν κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ του πληθυσμού (δακτυλικά αποτυπώματα και ίριδες). Κάθε μέλος του πληθυσμού πρέπει να έχει τα δικά του μοναδικά χαρακτηριστικά αναγνώρισης, και το σύστημα πρέπει να είναι ανθεκτικό σε αντιμετρήσεις ή προσπάθειες παράκαμψης ή αποτροπής του συστήματος.
Η αναγνώριση και η επαλήθευση είναι οι δύο τύποι βιομετρικών συστημάτων. Τα συστήματα αναγνώρισης συγκρίνουν βιομετρικά χαρακτηριστικά. Τα συστήματα επαλήθευσης ελέγχουν ένα άτομο για να δουν αν έχει τουλάχιστον ένα χαρακτηριστικό που αποθηκεύεται μέσα σε ένα συγκεκριμένο βιομετρικό σύστημα. Αυτά τα συστήματα αξιολογούνται με δύο κριτήρια: ποσοστά ψευδών συναγερμών και ποσοστά ψευδών απορρίψεων.
Το πρωτόκολλο αξιολόγησης καθορίζει πώς ένα βιομετρικό σύστημα θα δοκιμαστεί. Η επιλογή δεδομένων, η μέτρηση της απόδοσης του συστήματος και η πραγματοποίηση δοκιμών με μη χρησιμοποιημένες βιομετρικές υπογραφές είναι απαραίτητες για τη μέτρηση της αποτελεσματικότητας βιομετρικού συστήματος. Οι λεπτομέρειες για τις δοκιμές πρέπει να έχουν επαληθεύσιμα γεγονότα που περιλαμβάνουν πληροφορίες για τα αποτελέσματα απόδοσης και πώς πραγματοποιήθηκαν οι δοκιμές. Αυτή η πληροφορία είναι απαραίτητη για να μια βιομετρική αξιολόγηση να έχει αξιοπιστία μέσα στην κοινότητα ασφαλείας.
