Η Tokoroa είναι μια ευδοκιμούσα πόλη ξύλου στο κεντρικό Νησί Βορρά, Νέα Ζηλανδία. Οι κύριες της βιομηχανίες είναι το κοντινό ξυλουργείο χαρτοπαγίδας Kinleith και τα περίγεια δάση. Εργαζόμενοι ανακούφισης στη Μεγάλη Κρίση φύτευσαν τα δάση πεύκων και η prosperity μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δημιούργησε το ξυλουργείο για αυτό το δάσος—και την Tokoroa—για να στεγάσει τους εργάτες του ξυλουργείου. Η δασοκομία, η ξυλουργία και η Tokoroa έχουν ξεχωρίσει από τότε.
Η ντόπια παράδοση Μαορί λένε ότι ο αρχηγός Μαορί Tokoroa, του Ngati Kahupungapunga, άντεξε τον θάνατο του στα χέρια μιας αντίπαλης φυλής, Ngati Raukawa, που ο 둘러κύκλωσαν το φρούριο κοντά. Ένας πρώιμος ευρωπαϊκός topographer ονόμασε την περιοχή Tokoroa προς τιμήν του. Πρώιμοι (1860s) χάρτες της περιοχής αναφέρουν τα "Tokoroa Plains." Τα stage coaches από την Αουκλανδ διέβαιñan τις πεδιάδες εν route στο Λίμνη Taupo, περίπου 80 χλμ νότια.
Τα ξυλουργία φτάσαν στα πρώτα 1900s, πριν οι πρωτοπόροι εγκατασταθούν στη γη. Τα προκύπτοντα ελαφριά σιδηρόδρομα, που έφεραν κορμούς στα ξυλουργεία βόρεια και νότια της Tokoroa, άφηξαν το δρόμο για ανάπτυξη γεωργίας. Οι αγρότες βαρύνθηκαν, λόγω της έλλειψης κοβάλτου στην ηφαιστειακή πύρινη-φορτισμένη γη. Η έλλειψη παρήγαγε "bush sickness" στα βοοειδή και οι αναπτυξιακοί προτίμησαν να φυτέψουν ξένους πεύκους δάση αντί για κτηνοτροφία. Από το 1935, η επικάλυψη της γης με κοβαλτισμένο superphosphate ενίσχυσε τη γαλακτοκομική βιομηχανία, αλλά όχι πριν τα δάση πεύκων καλύψουν μεγάλα ιστός της περιοχής γύρω από την παρούσα Tokoroa.
Η πόλη Tokoroa ξέσπριξε στον χάρτη με το σχέδιο της New Zealand Forest Products (NZFP) να χτίσει ένα μεγάλο ξυλουργείο χαρτοπαγίδας και χαρτιού 8 χλμ νότια, στο Kinleith, με εργασίες που ξεκίνησαν το 1950. Η Tokoroa ξεκίνησε τη ζωή περίπου το 1948, ως πόλη υπηρεσιών για εργάτες κατασκευών και με πληθυσμό 1.100. Όταν το εργοστάσιο άνοιξε το 1953, παρέμεινε η πόλη δωματίων. Η Tokoroa στεγάστηκε εργάτες δασοκομίας καθώς και εργαζόμενους ξυλουργείου και οικογένειες από εκτιμώμενες 25 εθνικές ομάδες. Η οικοδομή εκσυγχρονίστηκε, με την NZFP εμπλεκομένη σε υποδιαμερίσματα, καθώς και στην κατασκευή ξυλουργείου.
Ο πληθυσμός μεγάλωσε στο 18.000 στα 1980s. Η αυξημένη μηχανοποίηση στο ξυλουργείο στα μέσα των 1980s, το αποτέλεσμα των μέτρων άρσης δασμών της κυβέρνησης, είδε τους αριθμούς της Tokoroa να μειωθούν. Από το 2010, ο πληθυσμός είναι σταθερός, στο 14.000 και δεν είχε αλλάξει πολύ στα προηγούμενα 10 χρόνια.
Ως η γαλακτοκομία αυξήθηκε, με την "bush sickness" θεραπευμένη, η Tokoroa έγινε κέντρο γεωργίας. Το 1995 η μεγάλη γαλακτοκομική εταιρεία της Νέας Ζηλανδίας, η Fonterra, χτίσει ένα τυροκομείο στο Lichfield, λίγα χλμ βόρεια της Tokoroa. Στην εποχή, ήταν το μεγαλύτερο στο νότιο ημισφαίριο και άλλος μεγάλος εργοδότης για την περιοχή.
Η Tokoroa καυχιέται για τα ξύλινα γλυπτά talking pole. Μια διαδρομή από αλυσοπριονικά γλυπτά στήλες και δέντρα κυλινδώνει μέσω του κέντρου της πόλης και λέει στους επισκέπτες για την ιστορία και τους ανθρώπους της περιοχής. Τα γλυπτά είναι καθιερωμένη τουριστική έλξη και μέρος της ιστορίας της πόλης που μιλούν.
