Η έλλειψη κατακλύσεων λόγω κλιματικών παραγόντων χαρακτηρίζει τις ερήμους του κόσμου. Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν την ξήρανση και σταθεροποίηση του ταραχώδους, υγρού τροπικού αέρα καθώς ανεβαίνει σε υψόμετρο και μετανεστεύει μακριά από την ισημερινή παράγοντας μια περιοχή σταθερού, ξηρού αέρα κατά langs των τροπικών περιφερειών. Άλλος παράγοντας στη διαμόρφωση ερήμου είναι η κυκλοφορία του ωκεανού καθώς άνεμος και ωκεάνικες ανωδύσεις τραβάνε την υγρασία από την ακτή προς τη θάλασσα. Οι σκιές βροχής περαιτέρω προάγουν την ύπαρξη ερήμων καθώς ο αέρας χάνει το περιεχόμενο υγρασίας του αναβαίνοντας τη μια πλευρά ενός βουνού αφήνοντας ξηρό αέρα να παράγει ξηρές συνθήκες στην απέναντι πλευρά του βουνού. Επιπλέον, μεγάλοι ηπειρωτικοί χέρσοι έχουν ως αποτέλεσμα ξηρές συνθήκες καθώς το περιεχόμενο υγρασίας του αέρα πέφτει συνεχώς καθώς διασχίζει τον χέρσο αναδύναμα να ανακτά υγρασία από την πρωτογενή πηγή του, τους ωκεανούς. Οι ερήμους στο νότιο ημισφαίριο βρίσκονται κατά langs παρόμοιων γεωγραφικών πλάτους και παρουσιάζουν αυτές τις δυνάμεις.
Περισσότερα από τρία τέταρτα του νησιωτικού χέρσου της Αυστραλίας λαμβάνουν λιγότερο από 600 mm κατακλύσεων και το μισό της Αυστραλίας λαμβάνει λιγότερο από 300 mm κατακλύσεων κάθε χρόνο. Το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής και Κεντρικής Αυστραλίας είναι συλλογή ερήμων, οι μεγαλύτερες από τις οποίες περιλαμβάνουν τη Μεγάλη Βικτόρια, Μεγάλη Άμμο, Τανάμι, Σίμσον, και Γκίμπσον ερήμους, καλύπτοντας περιοχές που κυμαίνονται από 60.000 τετραγωνικά μίλια έως περισσότερο από 130.000 τετραγωνικά μίλια. Αυτές οι ερήμους διέπονται σε μεγάλο βαθμό από το απλό μέγεθος της Αυστραλίας παράγοντας μια αέρινη μάζα που έχει εξαντλήσει το περιεχόμενό της υγρασίας. Και η εμύ και το κόκκινο καγκουρό, σύμβολα της Αυστραλίας, κατοικούν αυτές τις ξηρές περιοχές μαζί με γαμπόρους και μπιλμπάι. Το Ούλουρου, ένας αμμωδής θόλος που είναι ίσως το πιο διάσημο φυσικό ορόσημο της Αυστραλίας, βρίσκεται μέσα σε αυτή την περιοχή.
Η ερημός Ναμίβ χαρακτηρίζεται από μεγάλες αμμωδείς θίνες που εκτείνονται εσωτερικά από τη νοτιοδυτική ακτή της Αφρικής. Η εξωκλίση offshore που συνεισφέρει στη διαμόρφωση αυτής της ερήμου οδηγεί επίσης την ακitinή ακτή να καλύπτεται από ομιχλή. Η ζωή έχει 55 εκατομμύρια χρόνια να προσαρμοστεί σε αυτό που μπορεί να είναι η παλαιότερη ερημός της Γης. Ένας αριθμός ερπετών κατοικεί τις θίνες που αποτελούν την περιοχή της. Μερικά νομάδες θηλαστικά βρίσκονται επίσης σε αυτή την περιοχή, όπως το γκέμσμποκ και το σπρίμποκ, τα οποία στην σειρά τους θηραματίζονται από γεπάρδους και υένες. Ένα φυτό αξιοσημείωσης σε αυτή την περιοχή είναι η βελβιτσία, που αναπτύσσεται κατά langs χαλικωδών που συλλέγουν και κρατούν τη σποραδική βροχόπτωση κάτω από την επιφάνεια. Αυτά τα φυτά διαθέτουν δύο φύλλα τα οποία διατηρούν καθ' όλη τη ζωή τους, ένα εξαιρετικό χαρακτηριστικό λαμβάνοντας υπόψη ότι οι παλιότεροι από αυτούς γυμνοσπέρμους εκτιμώνται στα 2.500 χρόνια.
Μια 600-μίλια ερημική ζώνη γης μεταξύ των βουνών Άντες και του Ειρηνικού Ωκεανού γνωστή ως Ατακάμα είναι μεταξύ των ξηρότερων περιοχών του κόσμου. Τόσο λίγη κατακλύση φτάνει σε αυτή την ερημός ότι η κατακλύση δεν έχει καταγραφεί ακόμη σε ορισμένες περιοχές με άλλες περιοχές να λαμβάνουν λιγότερο από 1 εκ το χρόνο. Αν και φαίνεται ανήκεστη, περισσότερο από ένα εκατομμύριο άνθρωποι κατοικούν κατά langs αυτή την ερημός και ο βραχοειδής, αλλιοτρίος τοπίο έχει παρέχει δοκιμαστικό περιβάλλον για ρομποτικούς διαστημικούς εξερευνητές. Το καθαρό, ξηρό αέρας οδήγησε αυτή την ερημός να γίνει σπίτι για πολλαπλές, μεγάλες εγκαταστάσεις τηλεσκοπίων που λειτουργούν από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Αστρονομικής Έρευνας στο Νότιο Ημισφαίριο.
Αν και εξτρεμ ξηρή με λίγη κατακλύση καθ' όλη την ηπειρωτική έκταση, η Ανταρκτική θεωρείται περιοχή τούνδρας παρά ερήμου. Αν και πολλές ερήμους ζειρίζουν παγωμένες θερμοκρασίες, η Ανταρκτική έχει μόνιμα παγωμένο υποέδαφος διακρίνοντάς την από τις ερήμους. Παρά τη συσσώρευση παχύ παγου που καλύπτει την ηπειρωτική, η Ανταρκτική έχει μέση κατακλύση λιγότερο από δύο ίντσες το χρόνο κάνοντάς την ένα από τα ξηρότερα μέρη στη Γη. Συνδυασμένο με ισχυρούς ανέμους, εκτεταμένες περιόδους σκοτάδιου, και διατεταμένες υπο-παγωμένες θερμοκρασίες, η Ανταρκτική είναι ένα από τα πιο σκληρά χερσαία περιβάλλοντα στον πλανήτη, αλλά ζώα και κανένα φύτα και φύκια έχουν καταφέρει να βρουν niš μέσα σε αυτή την σκληρή περιοχή.
