Οι παγκόσμιες αεροπορικές ταξιδιωτικές απαιτούν κοινά πρότυπα και κανονισμούς για να διασφαλίσουν ασφάλεια και ασφάλεια. Το όργανο που δημιουργήθηκε το 1944 για να επιτύχει αυτό το έργο είναι η Διεθνής Οργάνωση Πολιτικής Αεροναυπηγίας, ή ICAO. Ο ICAO δημοσιεύει κανονισμούς γνωστούς ως παράρτηματα. Κάθε παράρτημα καλύπτει μια διαφορετική πτυχή αεροπορικών λειτουργιών με το Παράρτημα 2 να καλύπτει τους Κανόνες του Αέρα.
Ο ICAO δημοσιεύει τα 18 παράρτηματά του στα αγγλικά, αραβικά, κινεζικά, γαλλικά, ρωσικά και ισπανικά. Τα παράρτηματα αντιπροσωπεύουν τα πρότυπα και τις συστημένες πρακτικές του ICAO. Τα περισσότερα παράρτηματα περιέχουν και τα δύο στοιχεία αλλά το Παράρτημα 2 περιέχει μόνο διεθνή πρότυπα. Άλλα παράρτηματα που περιέχουν μόνο πρότυπα είναι το Παράρτημα 5 — Μονάδες Μέτρησης, το Παράρτημα 7 — Εθνικότητα Αεροσκαφών και Σημεία Αεροσκαφών και το Παράρτημα 8 — Αεροδυναμική Ικανότητα Αεροσκαφών. Όλες οι κράτη μέλη πρέπει να ειδοποιήσουν τον ICAO αν προτίθενται να παρεκκλίνουν από τα πρότυπα που βρίσκονται στο Παράρτημα 2 ή οποιοδήποτε άλλο παράρτημα. Κάθε κράτος μέλος διατηρεί το δικαίωμα να εκτελεί πρότυπα που είναι αυστηρότερα από αυτά του ICAO.
Το Παράρτημα 2 αποτελείται από πέντε κεφάλαια, τέσσερα παράρτηματα και δύο συνημμένα. Το Κεφάλαιο 1 περιέχει μια λίστα ορισμών για όρους που χρησιμοποιούνται στο παράρτημα. Για παράδειγμα, «cruising level» σημαίνει το υψόμετρο που διατηρείται από ένα αεροσκάφος κατά ένα σημαντικό τμήμα της πτήσής του. Το Κεφάλαιο 2 δηλώνει τις περιπτώσεις υπό τις οποίες εφαρμόζεται το παράρτημα· γενικά, σε όλα τα αεροσκάφη με εθνικά και μητρώα σημεία κρατών μελών, εκείνων των χωρών που έχουν συμφωνήσει να τηρούν τους κανονισμούς του ICAO. Το Κεφάλαιο 3 παραθέτει τους γενικούς κανόνες. Αυτά περιλαμβάνουν τέτοιες θέματα όπως ελάχιστες απαιτήσεις ύψους, cruising levels, προτεραιότητα δρομολόγησης, κανονισμούς προσγείωσης, σχέδια πτήσης και κανόνες ελέγχου αεροπορικής κίνησης. Το Κεφάλαιο 4 καλύπτει κανόνες για οπτική πτήση, διευκρινίζοντας τις περιπτώσεις υπό τις οποίες υπάρχει επαρκής ορατότητα για τέτοια πτήση, και το Κεφάλαιο 5 καλύπτει κανόνες για πτήση με όργανα.
Το Παράρτημα 1 στο Παράρτημα 2 καθορίζει τους κανονισμούς σχετικά με τα σήματα. Αυτοι οι κανόνες καλύπτουν τον τύπο σημάτων που να χρησιμοποιηθούν για σημάδια κινδύνου μαζί με σημάτα που χρησιμοποιούνται από αεροσκάφη κατά την攔截 και την απειλημένη από σαίρεση. Αυτό το παράρτημα επίσης παραθέτει και απεικονίζει με σχέδια τα χειρονομικά σήματα που χρησιμοποιούνται από τις επιγείους ομάδες για να κατευθύνουν τα αεροσκάφη στα αεροδρόμια. Το Παράρτημα 2 περιγράφει τους κανόνες για την έλεγχο αεροσκαφών ενώ το Παράρτημα 3 παραθέτει τους πίνακες για cruising levels. Το Παράρτημα 4 παραθέτει τους κανόνες για μη ελεγχόμενους ελεύθερους μπαλόνια.
Το Συνημμένο Α καλύπτει την έλεγχο αστικών αεροσκαφών με περισσότερες λεπτομέρειες. Το Συνημμένο Β παραθέτει διαδικασίες για παράνομη παρέμβαση με αστικά αεροσκάφη. Ο πιλότος-εν-εντολή πρέπει να συνεχίσει στο σχέδιο πτήσής του αν είναι δυνατόν και να στείλει τα κατάλληλα σήματα ειδοποιώντας τις αρχές της κατάστασης.
Το Παράρτημα 2 έχει τροποποιηθεί περισσότερες από 30 φορές από την υιοθέτησή του την δεκαετία του 1940. Αυτές οι τροποποιήσεις επιτρέπουν στους κανονισμούς να παραμένουν τρέχοντες και να αντιμετωπίζουν αναδυόμενη ζητήματα ή να κάνουν τροποποιήσεις όπως απαιτείται.
