Ένας κινητήρας πιστών αεροσκαφών περιέχει κύλινδρους που περιέχουν κινούμενους πλωτές, ή πιστώνες. Ο πλωτής στον κύλινδρο είναι προσδεδεμένος σε ένα ράβδο, ή κορδόνι, το οποίο περιστρέφεται από την κίνηση των πλωτών. Αυτό το κορδόνι, με τη σειρά του, περιστρέφει τον πτερύγιο του αεροσκαφούς και επιτρέπει στο αεροσκάφος να πετάξει. Οι κινητήρες πιστών έρχονται σε διαφορετικούς τύπους, με ποικίλους συστημούς ψύξης και διατάξεις κυλίνδρων. Ο κινητήρας πιστών χρησιμοποιήθηκε πιο συχνά σε αεροσκάφη από το 1920 έως το 1950.
Οι πρώτοι κινητήρες αεροπλάνων ήταν κινητήρες πιστών υγρού ψύξης. Οι Wilbur και Orville Wright, οι πρώτοι άνδρες που έκαναν επιτυχημένη κατασκευή και πτήση αεροπλάνου, μοντελοποίησαν τους κινητήρες του αεροπλάνου τους μετά από αυτοκινητοβιομηχανικούς κινητήρες, οι οποίοι διατηρούταν από την υπερθέρμανση με την κυκλοφορία νερού. Οι κινητήρες πιστών υγρού ψύξης είναι πολύ πολύπλοκοι, και επίσης εξαιρετικά βαρύ από το βάρος του νερού ή άλλου υγρού. Διάφορα υγρά έχουν χρησιμοποιηθεί σε κινητήρες υγρού ψύξης: νερό, αιθυλένιο γλυκόλη ή συνδυασμός είναι τα πιο συνηθισμένα. Ο κινητήρας πιστών Liberty 12-κυλίνδρων, το αποτέλεσμα συνεργασίας μεταξύ διαφόρων κατασκευαστών κινητήρων αεροσκαφών το 1917, ήταν επιτυχημένος κινητήρας υγρού ψύξης, με περισσότερους από 20.000 από αυτούς τους κινητήρες να κατασκευάζονται.
Στην προσπάθεια να ελαφρύνουν τον νεροψύκτο κινητήρα πιστών, Γάλλοι εφευρέτες δοκίμασαν να ψύξουν έναν κινητήρα αεροσκάφους με αέρα. Το αποτέλεσμα ήταν επιτυχημένο: ένας κινητήρας αέρος ψύξης είναι πολύ πιο ελαφρύς και λιγότερο πολύπλοκος από έναν νεροψύκτο κινητήρα πιστών. Το μειονέκτημα είναι η έλλειψη ισχύος, λόγω αναποτελεσματικής αλληλεπίδρασης μεταξύ του κινητήρα και του άξονα πτερυγίου. Ένας από τους πρώιμους κινητήρες αέρος ψύξης ήταν ο κινητήρας στο June Bug του Glenn Curtis το 1908.
Οι aktinikoi κινητήρες έχουν μια σειρά ή δύο σειρές κυλίνδρων που περιστρέφονται γύρω από έναν σταθερό κορδόνι. Οι μεγαλύτεροι και πιο ισχυροί aktinikoi κινητήρες έχουν δύο σειρές 14 ή 18 κυλίνδρων, ενώ οι μικρότεροι έχουν μια σειρά επτά ή εννέα κυλίνδρων. Δύο από τους πιο γνωστούς aktinikoi κινητήρες είναι ο Pratt & Whitney Wasp και ο Curtiss-Wright Whirlwind της εποχής του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι αντίθετοι κινητήρες ονομάζονται έτσι επειδή για κάθε κύλινδρο στην μια πλευρά του κορδόνι, υπάρχει άλλος κύλινδρος που το ισορροπεί στην άλλη πλευρά. Συνήθως αέρος ψύξης, ο αντίθετος κινητήρας πιστών είναι ελαφρύς και μικρός με μικρό drag, καθιστώντας τον κατάλληλο κινητήρα για μικρό αεροσκάφος. Ο Hugo Junkers, γερμανός καθηγητής, ανέπτυξε τον πρώτο αντίθετο κινητήρα πιστών Jumo 204; αυτός ο κινητήρας και βελτιώσεις του αργότερα κίνησαν τα Luftwaffe Junkers αεροπλάνα στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Οι ευθύγραμμοι κινητήρες έχουν μικρό προσοχθιακό μέτωπο και χαμηλό αναλογία ισχύος-βάρους. Οι κύλινδροι είναι στοιχισμένοι σε σειρά, και συνήθως υπάρχει άρτιος αριθμός κυλίνδρων. Ο ευθύγραμμος κινητήρας πιστών μπορεί να είναι αέρος ψύξης ή υγρού ψύξης και συνήθως χρησιμοποιείται για ελαφριά αεροπλάνα. Ο κινητήρας Fairchild L-440, που χρησιμοποιήθηκε στο Fairchild PT-19 αεροσκάφος εκπαίδευσης, είναι παράδειγμα.
Ένας κινητήρας τύπου V έχει δύο σειρές κυλίνδρων, διατεταγμένες σε δύο σειρές και κεκλιμένες 30 έως 60 μοιρες η'una από την άλλη. Μπορεί να είναι αέρος ψύξης ή νεροψύκτος κινητήρας. Ο Rolls-Royce Merlin ήταν κινητήρας τύπου V που χρησιμοποιήθηκε στα Spitfire αεροπλάνα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
