Τον τελευταίο αιώνα, η αεροπορική βιομηχανία έχει μεγαλώσει από ένα πειραματικό μέσο μεταφοράς σε ένα σημαντικό μέρος του παγκόσμιου συστήματος μεταφορών, μεταφέροντας εκτιμώμενα 1,5 δισεκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Ακολουθώντας γρήγορη ανάπτυξη στα χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η αεροπορική βιομηχανία στις ΗΠΑ άλλαξε δραματικά όταν απορρυθμίστηκε το 1978. Την επόμενη 30ετία, μεγάλες αεροπορικές ενώθηκαν, απέτυχαν, και προσφύγησαν σε πτωχεύσεις, και μερικές μικρότερες αεροπορικές εταιρείες αναδυήθηκαν ως ισχυροί ανταγωνιστές για εσωτερικά ταξίδια. Παράλληλα, πολλές αεροπορικές αγόρασαν μεγαλύτερα αεροπλάνα για να φιλοξενήσουν την καταιγίδα επιβατών.
Ο κόσμος δεν έβαλε τη πτήση μετά την ιστορική πτήση των Wilbur και Orville Wright στο Kitty Hawk το 1903, αντιλαμβανόμενη την αεροπορική μεταφορά ως πολύ επικίνδυνη. Ο Παγκόσμιος Πόλεμος Α βοήθησε να δημοφιλιστεί το αεροπλάνο ως στρατιωτικό όχημα, με ηρωικά αφηγήσεις αμερικανικών, βρετανικών και γερμανικών πιλότων μαχητών. Αλλά δεν ήταν μέχρι μετά την πτήση του Charles Lindbergh το 1927 πέρα από τον Ατλαντικό ότι αναγνώρισαν τις εμπορικές δυνατότητες της αεροπορικής μεταφοράς, σύμφωνα με ένα άρθρο για την αεροπορική βιομηχανία από την Lydia Boyd της βιβλιοθήκης Duke University.
Οι κανονισμοί αεροπορικής κίνησης περάστηκαν το 1926, ακολουθούμενο από την ανάπτυξη ενός εκτενούς συστήματος αεροπορικής αλληλογραφίας που ανθίζει τη δεκαετία του 1930. Το 1938, δημιουργήθηκε η Civil Aeronautics Authority για να ρυθμίσει τη μεταφορά τόσο αλληλογραφίας όσο και επιβατών. Κατά εκείνο το διάστημα, αναπτύχθηκε το αεροπλάνο DC-3 για να μεταφέρει έως 21 επιβάτες, σύμφωνα με τη Boyd στο Duke και την online βιβλιοθήκη του Stanford University.
Η βιομηχανία αεροπορικών ταξιδιών ανθέυσε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με μεγάλες αεροπορικές να μεταφέρουν επιβάτες εκτιμώμενα 3,3 δισεκατομμύρια μίλια παγκοσμίως το 1945-1946. Η ανάπτυξη του Lockheed Constellation επεξηγήθηκε το τετρακίνητο εμπορικό αεροπλάνο. Το 1958, ιδρύθηκε η Federal Aviation Administration για να αναπτύξει ένα σύστημα ελέγχου αεροπορικής κίνησης, ακολουθώντας μια σειρά μεσαίων συγκρούσεων, σύμφωνα με τη βιβλιοθήκη Duke's Boyd και Stanford's library.
Η κυβέρνηση ΗΠΑ απορρύθμισε την αεροπορική βιομηχανία το 1978. Η Ευρώπη ακολούθησε το 1997. Η απορρυθμισμένη αγορά επέτρεψε στις αεροπορικές εταιρείες να πετάνε σε άλλες αγορές που ποτέ ήταν off-limits. Η απορρύθμιση ανάψασιμες σκληρή ανταγωνισμό μεταξύ αεροπορικών εταιρειών που οδήγησε σε πολλές συγχωνεύσεις και αποτυχίες, σύμφωνα με τη Boyd και Stanford's library.
Η οικονομική Blüte της δεκαετίας 1980 έφερε πρόβλημα για μερικές αεροπορικές τη δεκαετία 1990, αφού οι εταιρείες είχαν παραγγείλει πάρα πολλά αεροπλάνα, και ξεπέρασαν την ζήτηση διεθνών επιβατών. Οι συνωμοσμένες ζημιές εκτιμήθηκαν σε περισσότερους από $20 δισεκατομμύρια από 1990-1994, σύμφωνα με το Standard University. Οι ποτέ δημοφιλείς αεροπορικές Pan American και Eastern απέτυχαν. Οι Continental Airlines και TWA προσφύγησαν σε πτωχεύση εκείνο το χρονικό διάστημα επίσης, σύμφωνα με τη βιβλιοθήκη Stanford's.
Μέχρι την ύφεση 2008-2009, τα αεροπορικά ταξίδια είχαν μεγαλώσει κατά περίπου 7 ποσοστό ετησίως για 10 χρόνια, με εκτιμώμενα 1,5 δισεκατομμύρια επιβάτες να πετάνε φέτος. Η περιοχή Ασίας/Ειρηνικού έχει δει την ταχύτερη ανάπτυξη ανεβαίνοντας 9 ποσοστό το χρόνο στην τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με τη Boyd και Stanford's library.
Οι περισσότερες αεροπορικές σήμερα έχουν μπει σε συμμαχίες για να μοιραστούν το βάρος των λειτουργικών κόστους. Οι low-cost carriers, όπως JetBlue, Aer Lingus και EasyJet, έχουν κάνει σημαντικές εισβολές στην αγορά. Οι αεροπορικές αναμένονταν το 2009 να μεταφέρουν 180 εκατομμύρια λιγότερους επιβάτες σε σχέση με το 2008 λόγω του ενervated παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, σύμφωνα με το Financial Post.
