Οι μονοσυνηγοί είναι συστήματα δημόσιας μεταφοράς ελαφριάς μεταφοράς, παρόμοια με τρένο. Τα βαγόνια τρέχουν σε ένα μόνο ρεύμα, λέγοντας monorail, και οδηγούνται από ηλεκτρικό ελεγκτή. Προς το παρόν υπάρχουν μονοσυνηγοί στο Las Vegas και Seattle, αλλά βρίσκονται επίσης σε πολλοὺς αεροδρόμους για μεταφορά επιβατών μεταξύ τερματικών. Καθώς οι άνθρωποι ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν λιγότερο αυτοκίνητα, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τα pros και cons αυτών των εναλλακτικών συστημάτων μεταφοράς.
Ο μονοσυνηγός ο ίδιος δεν χρησιμοποιεί καύσιμα βασισμένα στο άνθρακα και γι' αυτό δεν ρύπανει, σε αντίθεση με αυτοκίνητα και λεωφορεία. Η ηλεκτρισιμότητα που χρησιμοποιείται για να κινηθεί ο ελεγκτής μπορεί να προέρχεται από αεριοκαύσιμο ή anthracite θερμοηλεκτρικό σταθμό το οποίο παράγει ρύπανση, αλλά καθώς η χρήση εναλλακτικής ενέργειας αυξάνεται, αυτό το πρόβλημα θα μειωθεί.
Επειδή οι μονοσυνηγοί τρέχουν σε υψωμένες ραγδαίες, δεν υπάρχει κίνδυνος αυτοκινήτων να κολλήσουν στα διαβατήρια. Υπάρχει μειωμένος κίνδυνος για πεζούς για τον ίδιο λόγο. Ο ίδιος ο μονοσυνηγός είναι επίσης ασφαλής καθώς δεν υπάρχει κίνδυνος derailment του βαγονιού. Αυτό οδηγεί σε λιγότερα ατυχήματα και καθυστερήσεις, σημαίνοντας ότι το σύστημα είναι πολύ πιο efficient από ένα ground-based σιδηροδρομικό σύστημα ή λεωφορεία.
Επειδή υπάρχουν λιγότερα ατυχήματα και καμία τριβή μεταξύ ραγδαίων και τροχών, το σύστημα απαιτεί λιγότερη συντήρηση από έναν δρόμο ή σιδηροδρομική ραγδαία. Αυτό σημαίνει λιγότερες καθυστερήσεις και λιγότερο ακριβή συντήρηση.
Αν και οι μονοσυνηγοί χρειάζονται λιγότερο τακτική συντήρηση, μπορούν να είναι πιο ακριβοί να χτιστούν αρχικά. Αυτό συμβαίνει επειδή το σύστημα απαιτεί την υψωμένη ραγδαία και υποστηρίξεις, οι οποίες είναι ακριβότερες από ένα βασικό σιδηρόδρομο. Αυτό υποθέτει ότι δεν απαιτείται αυξημένη υποδομή για να χτιστεί ο σιδηρόδρομος, όπως σηρραι. Υπάρχει επίσης πλεονέκτημα για μονοσυνηγούς ότι ο χρόνος κατασκευής είναι πολύ μικρότερος, καθώς η διαδικασία κατασκευής είναι σχετικά απλή. Αυτό σημαίνει λιγότερες καθυστερήσεις και λιγότερο διαταραχή για τοπικούς ανθρώπους και επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια της οικοδόμησης.
Ίσως το μεγαλύτερο μειονέκτημα για μονοσυνηγούς είναι τι συμβαίνει όταν κάτι πάει λάθος, είτε με τη ραγδαία είτε με το τρένο. Σε ένα τυπικό σιδηρόδρομο υπάρχουν πολλές γραμμές στις οποίες ένα τρένο μπορεί να ταξιδέψει· σε ένα μονοσυνηγό είναι περιορισμένο σε μία. Αν ένα τμήμα ραγδαίας χρειάζεται να αντικατασταθεί, ολόκληρο το σύστημα πρέπει να κλείσει, οδηγώντας σε καμία υπηρεσία αντί για μειωμένη υπηρεσία.
Οι μονοσυνηγοί φαίνονται εντυπωσιακά, σύγχρονα και καθαρά. Ένα σύστημα μεταφοράς κρεμασμένο πάνω από την πόλη δεν είναι μόνο καλό για τη μεταφορά, αλλά μπορεί επίσης να είναι τουριστική αξιοθέατα. Παρά το Seattle monorail χτισμένο το 1962, θεωρούνται ακόμα futuristic. Οι μονοσυνηγοί είναι επίσης πρακτικά σιωπηλοί, σε αντίθεση με τρένα που κάνουν θόρυβο ταξιδεύοντας langs ραγδαίες.
