Οι αμερικανικοί πρωτοπόροι χρησιμοποίησαν τρία τύπου καλυμμένων αμάξων: το νωρίτυπο βασικό αμάξι αγροτικής exploitation, το Conestoga και το Prairie Schooner. Αν και διαφέρουν σε ύψος, μήκος και βάρος, τα καλυμμένα αμάξα που διέσχισαν τις πεδιάδες κατασκευάστηκαν με βασικά τα ίδια υλικά.
Η κουκούλα ή το κάλυμμα του αμάξι ήταν φτιαγμένο από καμβά 10 oz., το οποίο είναι βαριά υφάσματος βαμβακεράς πιττάς. Στο 21ο αιώνα, οι κατασκευαστές καλυμμένων αμάξων χρησιμοποιούν χαρτί διαστάσεως ζωγράφου με πυκνή υφή. Ο καμβάς καλύπτεται με λινσπόρα ελαιόλαδο για να γίνει υδροφυγής. Βαμβακερά κορδόνια που ραπτονται στα λαιμόκοψη του καμβά στην μπροστινή και πίσω άνοιγμα της κουκούλας επέτρεπαν στην κουκούλα να κλείνει το βράδυ ή για προστασία από τα στοιχεία τη μέρα.
Οι καμπύλες, οι σχήμα-U ξύλινες λάστιχες πουστήριζαν την κουκούλα, φτιάχνονταν συνήθως από καρυδιά, λευκή δρυς ή μελιά. Ο εργάτης του αμάξι κοβόταν πέντε έως οκτώ ταινίες ξύλου, ανάλογα με τον τύπο καλυμμένου αμάξι που έκανε, που μετρούσαν 2-1/4 ίντσα πλάτος x 3/8 ίντσα πάχος x 12 πόδια μήκος και στη συνέχεια τις βούλιαζαν σε νερό για 24 ώρες. Οι λάστιχες τοποθετούνταν κάτω από ένα τροχό του αμάξι και τα πέρατα τους ανεβαίναν αργά μέχρι να είναι περίπου 30 ίντσες μακριά. Μετά δένονταν με ασφάλεια και αφήνονταν να στεγνώσουν για ένα ζευγάρι ημερών πριν χρησιμοποιηθούν στο αμάξι.
Η γιάνκι κρεβάτι, το βασικό κρεβάτι του αμάξι, και οι πλάγιες πλάκες πάνω από το κρεβάτι φτιάχνονταν από αχερόντα, καρυδιά ή δρυς. Αυτό το μέρος του καλυμμένου αμάξι αποτελούνταν από μακρά σανίδια για το πάτωμα και πλάγιες πλάκες ελαφρώς μεγαλύτερες από τα κάτω σανίδια, τα οποία βολώνονταν στη μακρά πλευρά των κάτω σανιδίων. Οι ραφές γεμίζανταν με πίσσα ή ασφάλτινα για να γίνουν υδροφυγείς.
Οι μπόλες, οι ακτίνες και οι περιφερειακές φάτνες των τροχών φτιάχνονταν από δρυς. Οι μπροστινοί τροχοί του καλυμμένου αμάξι είναι μικρότεροι από τους πίσω, κάτι που κάνει το αμάξι ευκολότερο στη διαχείριση.
Η γλώσσα, ή το πέφτον δέντρο, ήταν ένας δρυτός πάχος που εξέτειναν μπροστά από το αμάξι που συνδέει τα άλογα, τα μούλια ή τους βόλους στο αμάξι. Το μήκος της γλώσσας εξαρτήθηκε από τον αριθμό των ζώων που χρειαζόταν για να τραβήξουν το φορτίο.
Διπλά δέντρα και μονά δέντρα δρυς χρησιμοποιούνταν μόνο για άλογα ή μούλια. Υοκ δρυς χρησιμοποιούνταν για βόλους.
Μεταλλικά γκρομτέδες ραπτονταν στον καμβά της κουκούλας κάθε 16 έως 20 ίντσες κατά μήκος των πλευρών της κουκούλας για να την δεσμεύσουν στο αμάξι. Ένα ελαφρύ σκοινί που περνούσε από τα γκρομτέδες ασφαλίζονταν από μεταλλικά αγκιστρά στις πλάγιες πλάκες, τα οποία παρείχαν την κουκούλα στη θέση της.
Χειροποίητο σίδηρο χρησιμοποιούνταν για πολλά μέρη του αμάξι, όπως κλουτς, πίνες ασφαλείας και άξονες θιμ্বλ σκεΐν. Το σίδηρο χρησιμοποιούνταν επίσης για ενίσχυση του ξύλου σε περιοχές τάσης όπως για στρίφτες που υποστηρίζουν το γιάνκι κρεβάτι στις γωνίες και στους μπόλους των τροχών. Σιδηρενίες ελαστικές 밴δες τοποθετούνταν γύρω από τον ξύλινο περιφερειακό του τροχού για να υποστηρίξουν το ξύλο και να αντέξουν την φθορά.
