Οι περισσότεροι κατασκευαστές γεφυρών επιλέγουν από μια σύντομη λίστα τύπων δομών, και μερικοί χρησιμοποιούν ακόμη και περισσότερους από έναν τύπο στο τελικό τους σχέδιο. Η καμάρα, η βάνια και η γεφυρά διακίνησης είναι οι πιο συνηθισμένοι. Όλες οι γέφυρες βασίζονται στη φυσική της έντασης και της συμπίεσης σε ποικίλους βαθμούς μέσα στην αρχιτεκτονική τους. Οι γέφυρες διακίνησης και η αδερφή τους, η γεφύρα καλώδιο-στηριγμένης, χρησιμοποιούν μεγάλα καλώδια έντασης για να υποστηρίξουν τις δομές τους.
Ένα διάσημο παράδειγμα αυτού του τύπου γέφυρας είναι η Γέφυρα Golden Gate στο Σαν Φρανσίσκο. Οι τρέσεις που υποστηρίζουν τον δαπέδο είναι κρεμασμένες από μεγάλα ελαστικά καλώδια που τρέχουν πάνω από τους πύργους και συνδέονται στα δύο άκρα της γέφυρας από φορτοφόρους αγκυρώσεις. Αυτά τα καλώδια και οι αγκυρώσεις υποστηρίζουν την τεράστια ένταση που δημιουργείται από τον δαπέδο και τα πάντα που περνούν πάνω του.
Παρόμοια με τη γέφυρα διακίνησης στο ότι χρησιμοποιεί καλώδια για να υποστηρίξει την ένταση που δημιουργείται από το βάρος της δομής, μια γέφυρα καλώδιο-στηριγμένη υποστηρίζει τη γέφυρα με διαφορετικό τρόπο. Τα καλώδια είναι συνδεδεμένα απευθείας από τους πύργους της στον δαπέδο κάτω, επιτρέποντας στον πύργο και τα καλώδια να υποστηρίζουν απευθείας τη δομή. Αυτό το σχέδιο δίνει στη γέφυρα καλύτερη σταθερότητα ενάντια στον ανεμό από τη γέφυρα διακίνησης.
Οι προόδοι στην τεχνολογία επιτρέπουν στους μηχανικούς να υλοποιήσουν νέα μέτρα ασφαλείας στις σύγχρονες γέφυρες. Ασύρματη και οπτική τεχνολογία χρησιμοποιούνται για να επιτρέψουν στους μηχανικούς να προβλέψουν και να αποτρέψουν δομικά και μηχανικά προβλήματα. Συνολικά, τα δεδομένα απόδοσης που συλλέγονται από αυτή τη νέα τεχνολογία θα επιτρέψουν στους μηχανικούς να φτιάξουν ακόμα καλύτερες γέφυρες στο μέλλον, συμπεριλαμβανομένων των γεφυρών διακίνησης και καλώδιο-στηριγμένων.
