Διασχίζουν μεγάλα υδάτινα σώματα και μικρά, ρυακιοδούρα ρεύματα· οι γέφυρες είναι πανταχού στη σύγχρονη μας ζωή. Αλλά ενώ όλοι αναγνωρίζουν τις γέφυρες όταν τις βλέπουν, όχι τόσο πολλοί γνωρίζουν την μακρά και εντυπωσιακή ιστορία κατασκευής γειφυρών. Η γνώση λίγου περισσότερου για τις γέφυρες και την κατασκευή τους μπορεί να σας κάνει να εκτιμήσετε πόσο σημαντικές είναι.
Κατά τη δυναστεία Qin του 3ου αιώνα π.Χ., ο πρώτος κινέζικος αυτοκράτορας Qin Shi Huangdi παρήγγειλε την κατασκευή καναλιών για τη μεταφορά των πόρων των γεωργικών hinterlands στις αναπτυσσόμενες πόλεις υπό τον έλεγχό του. Δυστυχώς, αυτοί οι κανάλια τέμναν τους υπάρχοντες δρόμους στη μέση, καθιστώντας τους απρόσιτους. Για να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα, ο Qin Shi Huangdi μισθωσε μηχανικούς για να χτίσουν γέφυρες πάνω από τους κανάλια και τους ποταμούς. Ανάλογα με τα υλικά στη διάθεση, οι γέφυρες κατασκευάζονταν είτε από πέτρα είτε από ξύλο.
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία χτίστηκε πάνω σε δρόμους, αλλά μερικές φορές αυτοί οι δρόμοι συνάντησαν ποταμούς και ρυάκια. Αν και ήταν δυνατόν να διαβείτε, ή να "διαβείτε", έναν ποταμό, όχι όλα τα μέρη ενός ποταμού waren lebensfähig φόργινγκ σημεία. Για να διατηρήσει την αυτοκρατορία ακέραια, Ρωμαϊκοί μηχανικοί χτίσαν ένα τεράστιο δίκτυο γειφυρών πάνω από τους πολλούς ποταμούς και φάραγγες της Ευρώπης και της Μεσογείου. Αδιέξοδα, οι Ρωμαίοι επέλεξαν πέτρα για την κατασκευή γειφυρών λόγω της ανθεκτικότητάς της. Κλασικοί μηχανικοί κατά αυτά τα χρόνια τέλειωσαν την τέχνη των τόξων που διανέμουν το βάρος τέτοιο τρόπο ώστε να διατηρήσουν τις γέφυρες σταθερές για εκατοντάδες χρόνια.
Ίσως μια από τις πιο διάσημες γέφυρες στην Ευρώπη είναι η "London Bridge". Η London Bridge ήταν η μόνη γέφυρα πέρα από τον ποταμό Thames από το 10ο αιώνα μέχρι το 18ο αιώνα. Πιστεύεται ότι στο 11ο αιώνα, οι Anglo-Saxons έσβισαν τη γέφυρα σε μια προσπάθεια να διαιρέσουν τις βικινγκικές δυνάμεις που είχαν πάρει την πόλη. Εντούτοις, η στερεή πέτρη κατασκευή διέμεινε μέχρι το 18ο αιώνα όταν το μέγεθος και η γενική κατάσταση αποτίμησης την ώθησαν τους μηχανικούς να την κατεδάφισουν και να την ξαναχτίσουν, πάλι από πέτρα. Η γέφυρα του 18ου αιώνα ξαναχτίστηκε το 1973, αλλά αυτή τη φορά κατασκευάστηκε από χάλυβα και σκυρόδεμα.
Η κατασκευή γειφυρών παρέμεινε ουσιαστικά αμετάβλητη μέχρι το 19ο αιώνα όταν το mass-produced χάλυβας έγινε διαθέσιμος. Ισχυρός και φθηνός, ο χάλυβας επέτρεψε στον John A. Roebling να πρωτοπορήσει στη χρήση "χάλυβδινού σκοινιού" γειφυρών· παχύ καλώδια χάλυβα ήταν πλεκόμενα σαν σκοινιά σε ένα πολύ πιο δυνατό "σκοινί" το οποίο χρησιμοποιούνταν για να κρεμάσει τους δρόμους των γειφυρών μεταξύ στηρίξεων πυλώνων. Το Roebling πιστεύεται να χτίσει τέτοιες γέφυρες αναρτήσεων στο Cincinnati, Ohio; Pittsburgh, Pennsylvania; και Brooklyn, Νέα Υόρκη.
Η χτίσιμο γειφυρών φαίνεται αρκετά απλό, αλλά το ελάχιστο λάθος υπολογισμού μπορεί να σημαίνει μια καταστροφή επικίνδυνων διαστάσεων. Το 1940, η γέφυρα Tacoma Narrows πέρα από το Puget Sound κέρδισε το απρεπές επώνυμο "galloping Gerdie" όταν ένας συνδυασμός ελαττωματικού σχεδιασμού και δυνατών ανέμων ανάγκασε τη γέφυρα να σαλίζου και να τρεμόλετε άγρια πριν τελικά σπήσει και πέσει στο νερό κάτω. Το 2007, η γέφυρα I-35W έξω από το Minneapolis, Minnesota συνήλωξε ξαφνικά, προκαλώντας πολλούς θανάτους και γενική δημόσια φωνή εναντίον φαύλης οδοποιίας και ελέγχων. Η πολιτεία εδικάστηκε μια μηχανική εταιρεία για το ότι δεν εντοπίσε τα θανάσιμα ελαττώματα που οδήγησαν στην κατάρρευση της γέφυρας.
