Υπάρχει ποικιλία μερών που εργάζονται μαζί για να κάνουν ένα αεροπλάνο να πετάξει. Αν και όλα είναι μοναδικά στη λειτουργία και σχεδιασμό, οι διαφορετικές δομές δουλεύουν όλες για να δημιουργήσουν άνοση. Το φτερό δημιουργεί άνοση για να κάνει ολόκληρο το αεροσκάφος να πετάξει. Τα διαφορετικά κινούμενα μέρη του αεροπλάνου προκαλούν το αεροπλάνο να στρίβει, ανεβαίνει ή κατεβαίνει αλλάζοντας την κατεύθυνση της άνοσης στα φτερά.
Ο φορτηγός είναι το κύριο σώμα του αεροσκάφους που στεγάζει τους επιβάτες, το πλωρώματα πτήσης και τις αποσκευές. Μερικά αεροπλάνα μεταφέρουν το καύσιμο στον φορτηγό· άλλα το μεταφέρουν στα φτερά.
Το πάνω μέρος του φτερού είναι καμπυλό ενώ το κάτω είναι ευθύ, γεγονός που προκαλεί τον αέρα πάνω να κινείται πιο γρήγορα. Ο πιο γρήγορα κινούμενος αέρας πάνω από το φτερό δημιουργεί χαμηλή πίεση που σηκώνει προς τα πάνω ενώ η υψηλότερη πίεση στο κάτω μέρος του φτερού ωθεί προς τα πάνω.
Στο τέλος κάθε φτερού υπάρχουν κινητά φλαπ που ονομάζονται ελαιώδεις. Η κίνηση των ελαιωδών προκαλεί τα φτερά να κλίνουν σε οποιαδήποτε κατεύθυνση σε μια κίνηση που ονομάζεται banking. Το banking του αεροπλάνου είναι η πρωτεύουσα δύναμη που χρησιμοποιείται για να κάνει στρίψεις. Τα ελαιώδεις είναι συνδεδεμένα το ένα με το άλλο και κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Η ανώτερη κίνηση του ελαιωδούς προκαλεί κάτω κίνηση του φτερού. Όταν το δεξιό ελαιωδές πηγαίνει πάνω, το δεξιό φτερό πηγαίνει κάτω.
Τα flaps είναι κινητές επιφάνειες που βρίσκονται στο πίσω μέρος του φτερού κοντά στον φορτηγό. Τα flaps χαμηλώνουν και κινούνται προς τα πίσω κρατώντας το φτερό μεγαλύτερο. Με την μεγαλύτερη επιφάνεια φτερού, το αεροπλάνο είναι σε θέση να πετάξει σε χαμηλότερες ταχύτητες για προσγείωση ή να χρησιμοποιήσει λιγότερο πίστα για απογείωση. Τα slats βρίσκονται στο μπροστινό μέρος των φτερών και λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο με τα flaps. Τα περισσότερα αεροπλάνα έχουν flaps ενώ τα slats βρίσκονται τυπικά μόνο σε jets.
Ο κάθετος σταθεροποιητής βρίσκεται στην κορυφή του πίσω μέρους του αεροπλάνο. Ο κάθετος σταθεροποιητής βγαίνει έξω με τρόπο παρόμοιο με φτέρνα γάλεω και χρησιμοποιείται για να κρατήσει τη μύτη του αεροπλάνου ευθεία. Το ροδαντήρι είναι κινητή επιφάνεια προσαρτημένη στον κάθετο σταθεροποιητή και ελεγχόμενη από πέδιλα στην καμπίνα. Το ροδαντήρι κινείται αριστερά και δεξιά για να κατευθύνει τη μύτη του αεροσκάφους σε συνδυασμό με το banking του αεροπλάνου με ελαιώδεις για να στρίβει το αεροσκάφος.
Ο οριζόντιος σταθεροποιητής είναι προσαρτημένος στο πίσω μέρος του αεροπλάνο κοντά στο ροδαντήρι. Ο σταθεροποιητής είναι παρόμοιος με φτερό που τοποθετημένο ανάποδα για να ωθήσει την ουρά του αεροπλάνου προς τα κάτω για να αντισταθμίσει το βάρος στο μπροστινό μέρος του αεροσκάφους. Το ελεβατήριο είναι κινητή επιφάνεια προσαρτημένη στον οριζόντιο σταθεροποιητή που κινείται πάνω και κάτω από την κίνηση του yoke μέσα στην καμπίνα. Όταν το ελεβατήριο κινείται προς τα πάνω, η μύτη του αεροπλάνου πηγαίνει πάνω. Η κίνηση της προς τα κάτω κινεί τη μύτη του αεροπλάνου προς τα κάτω.
