Το Μπουχενβάλντ ήταν ένα από τα πιο βήρωμα καταστρώματα συγκέντρωσης σε γερμανικό έδαφος που λειτουργούσε από το ναζιστικό καθεστώς κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι δεσμώτες αντέθηκαν σε φρικτές συνθήκες διαβίωσης και εργασίας και βαρβαρότητα από τους φρουρούς του καταστρώματος με αποτέλεσμα υψηλό θάνατο. Η Εγκυκλοπαίδεια Ολοκαυτώματος εκτιμά ότι από τους 250.000 δεσμώτες που διέβηναν το καταστρώμα υπό τους ναζιστές, τουλάχιστον 56.000 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων 11.000 Εβραίων, πέθαναν εκεί.
Το καταστρώμα ιδρύθηκε πρώτα τον Ιούλιο 1937 κοντά στην γερμανική πόλη Βάϊμαρ. Μπουχενβάλντ σημαίνει «δάσος οξυά» στα γερμανικά, αντικατοπτρίζοντας την τοποθεσία του. Αρχικά στεγάζει πολιτικούς δεσμώτες, κυρίως μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος, Τεστάρτες του Ιεχωβά και ομοφυλόφιλους. Από το 1938 και μετά, Εβραίοι δεσμώτες στάλθηκαν επίσης εκεί. Ο πρώτος διοικητής από το 1937 έως το 1942 ήταν ο Καρλ Κόχ. Η γυναίκα του, Ίλσε, ήταν διάσημη για την ακαταμαρτησία της και γνώστηκε ως «η Σκύλα του Μπουχενβάλντ».
Κατά τα χρόνια του πολέμου, το Μπουχενβάλντ επεκτείνεται σταθερά σε βιομηχανικό σύμπλεγμα με μεγάλες γερμανικές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων της IG Farben, BMW και Krupp που λειτουργούν εργοστάσια και εργαστήρια. Ιατρικός προσωπικό διενεργούσε πειράματα σε δεσμώτες για να βρει εμβόλια και θεραπείες για ασθένειες όπως ο τύφος και η χολέρα. Ο Δρ. Κάρλ Βέρνετ δοκίμαζε «θεραπείες» για την ομοφυλοφιλία μέσω ορμονικών μετα植.
Το 1944, υπήρξε σημαντική άφιξη Εβραίων δεσμώτων από την Ουγγαρία στο Μπουχενβάλντ. Το 1945, δεσμώτες φέρθηκαν από τα καταστρώματα στην ανατολή απειλούμενα από την προσέγγιση του Κόκκινου Στρατού. Μεταξύ αυτών ήταν ο μελλοντικός νικητής Νόμπελ Ελί Βίζελ. Οι τελευταίοι μήνες της ύπαρξης του καταστρώματος ήταν οι πιο νεκροφόροι καθώς τα χαοτικά συνθήκες εξακρίβωναν την κακή μεταχείριση, τη λιμός και την ασθένεια που κατέβασαν το καταστρώμα. Οι δεσμώτες υπέρβαλλαν τους υπόλοιπους φρουρούς και έλαβαν τον έλεγχο του καταστρώματος την 11 Απριλίου 1945. Οι ΗΠΑ δυνάμεις μπήκαν στο καταστρώμα αργότερα αυτης της ημέρας.
Με το διαμέρισμα της Γερμανίας σε τέσσερις ζώνες κατοχής, οι Σοβιετικοί χρησιμοποίησαν έτοιμα καταστρώματα στη ζώνη τους όπως το Μπουχενβάλντ για να στεγάσουν τους δικούς τους политиικούς δεσμώτες, κυρίως αλλά όχι αποκλειστικά Γερμανούς. Το λεγόμενο Ειδικό Καταστρώμα που ίδρυσε εντός του Μπουχενβάλντ για αυτόν τον σκοπό περιείχε политиικούς και άλλους δεσμώτες από 1945 έως 1950, περίπου 7.100 από τους οποίους πέθαναν.
Η Γερμανική Δημοκρατική Δημοκρατία, μια σοβιετική δορυφορική κρατική, κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του καταστρώματος και ίδρυσε ένα μουσείο στον τόπο για να γιορτάσει τα «θύματα του φασcisme». Υπερβολικά προπαγανδιστικό, το μουσείο εστίασε στη σφαγή ρωσικών πολεμικών αιχμαλώτων και την εκτέλεση του πρώην γερμανικού κομμουνιστικού ηγέτη Έρνστ Τέλμαν εκεί τον Αύγουστο 1944, υποβαθμίζοντας τιςatrocities που υπέστησαν άλλες ομάδες και αγνοώντας το Ειδικό Καταστρώμα.
Μετά την Wiedervereinigung της Γερμανίας, το μουσείο ενημερώθηκε και τόσο το μεταπολεμικό Ειδικό Καταστρώμα όσο και οι μαζικές τάφοι του τιμήθηκαν. Αλλά η διαμάχη συνεχίζεται να ράγει μεταξύ των πολλών ποικίλων ομάδων που υπέστησαν στο καταστρώμα από το 1937 έως το 1950 ως προς τον πιο κατάλληλο τρόπο να σημαδεύσουν το πάθος όλων.
