Κάθε μηχανικός αεροσκαφών πρέπει να είναι ικανός ριβετίστας. Οι ριβέτες αλουμινίου είναι οι πιο συνηθισμένοι συνδέτες που χρησιμοποιούνται σε σύγχρονες δομικές εφαρμογές αεροσκαφών. Η σωστή εγκατάσταση ριβετών απαιτεί πρακτική αλλά απαιτεί επίσης τον ριβετιστή να κατανοεί τις οδηγίες για την προετοιμασία οπών ριβετών, επιλογή ριβετών και μηχανική ώθηση τους.
Πριν εγκατασταθούν οποιοιδήποτε ριβέτες, οι οπές ριβετών πρέπει να τρυπηθούν και να προετοιμαστούν σωστά. Αν αντικαθιστούνται ριβέτες, οι οπές έχουν ήδη τρυπηθεί στο υλικό. Αυτές οι οπές πρέπει ακόμα να είναι στρογγυλές και ελεύθερες από οξείς ακμές και περιττώματα. Για νέες εγκαταστάσεις ριβετών, οι οπές πρέπει να τρυπηθούν. Βεβαιωθείτε ότι οι οπές τρυπώνται με σωστή απόσταση ριβετών (απόσταση από το κέντρο μιας οπής ριβέτας στο κέντρο μιαγια οπής) και απόσταση άκρου ριβέτας (απόσταση από την πλησιέστερη οπή ριβέτας στο ακρό του υλικού που ριβετίζεται). Τεκμηρίωση από τον κατασκευαστή αεροσκαφούς, εγκαταστήριο επισκευών ή FAA θα υπαγορεύσει σωστή απόσταση ριβετών και απόσταση άκρου. Αν η εφαρμογή ριβέτας απαιτεί πλαγία κεφαλή ριβέτας ισοεπίπεδη με το ριβετισμένο μέταλλο, το μέταλλο πρέπει να είναι σωστά countersunk.
Ο σωστός ριβέτας πρέπει να επιλεγεί για κάθε εφαρμογή και να είναι σωστά διαμορφωμένος για κάθε οπή. Οι ριβέτες αλουμινίου συνθέτου είναι κατάλληλοι για τις περισσότερες εφαρμογές αλλά ποικίλλουν σε τύπο και αντοχή. Διαφορετικά υλικά, όπως άνθρακας σιδήρου ή τιτάνιο, χρησιμοποιούνται για ριβέτες σε περιοχές ιδιαίτερα υψηλής πίεσης. Διαφορετικοί τύποι ριβετών αναγνωρίζονται από διαφορετικές σημάδιες στις κεφαλές των ριβετών. Είναι επίσης σημαντικό να ξέρετε αν απαιτείται επίπεδη επιφάνεια, η οποία απαιτεί έναν countersunk ριβέτα. Οι ριβέτες μεstehenden κεφαλές είναι επιτρεπτέοι σε πολλές περιπτώσεις.
Βασικά εργαλεία για εγκατάσταση στερεών ριβετών είναι αεροπνευματικό πιστόλι ριβετών και σύνολο ριβετών και bucking bar. Η ριβετίζωση στη maggior parte των περιοχών ενός αεροσκαφούς είναι διαδικασία δύο ατόμων. Ο ριβετιστής επιλέγει το σωστό σύνολο ριβετών (το μέταλλο die που μπαίνει στο πιστόλι ριβετών και χτυπάει το ριβέτα), ενώ ο bucker προετοιμάζεται με το σωστό bucking bar. Μπορεί να χρειαστούν δύο άτομα για να εγκαταστήσουν ριβέτες, επειδή είναι πολύ σημαντικό να προσέχετε να μην βλάψετε την κεφαλή του ριβέτα ή το περιβάλλον υλικό με το πιστόλι ριβετών. Επίσης, ο ριβετιστής είναι συχνά στην εξωτερική πλευρά του αεροσκαφούς χωρίς πρόσβαση στον βραχιόνα του ριβέτα όπου δουλεύει ο bucker. Το bucking bar πρέπει να κρατιέται εναντίον του βραχίονα του ριβέτα πριν ξεκινήσει η ριβετίζωση, οπότε πρέπει να υποδείξει ότι είναι έτοιμος. Τότε ο ριβετιστής πιέζει το πιστόλι και το σύνολο ριβετών εναντίον της κεφαλής του ριβέτα και ενεργοποιεί το πιστόνι. Είναι σημαντικό να διατηρήσετε το σύνολο ριβετών σε σωστή επαφή με την κεφαλή του ριβέτα. Ο bucker έχει επίσης σημαντική δουλειά. Η διαμορφωμένη κεφαλή στο πίσω μέρος του ριβέτα πρέπει να είναι πλατιά και στρογγυλή, και πρέπει να έχει διάμετρο 50% μεγαλύτερο από τη διάμετρο του βραχίονα με πάχος το μισό της διάμετρου του βραχίονα. Ειδικοί blind ριβέτες χρησιμοποιούνται σε χώρους με πολύ περιορισμένη πρόσβαση. Εγκαθίστανται από ένα άτομο χρησιμοποιώντας ένα ειδικό εργαλείο που λέγεται rivet puller. Αλλά οι στερεοί ριβέτες βραχίονα πρέπει να χρησιμοποιούνται οπότε είναι δυνατόν.
