Υπάρχουν διάφοροι τύποι γεφυρών ανύψωσης. Οι single-leaf γέφυρες ανοίγουν και ανυψώνονται στην πλευρά ενός υδροδρόμου. Οι double-leaf γέφυρες ανοίγουν στο μέσο και ανυψώνονται και στις δύο πλευρές του υδροδρόμου. Μερικές γέφυρες ανυψώνονται κατακόρυφα, πολύ όπως ένα ασανσέρ ή ανακαμptoύν σε εαυτές τους.
Αν και υπάρχουν αποδείξεις γέφυρων ανύψωσης που χρησιμοποιήθηκαν από τους αρχαίους Αιγυπτίους 4.000 χρόνια πριν, δεν έγιναν κοινές μέχρι τους Μεσαιωνικούς χρόνους στην Ευρώπη. Ονομάζονταν bascule bridges, χρησιμοποιούσαν την one-leaf διαμόρφωση και περνούσαν τα Norman και Plantagenet castle moats. Ο Leonardo da Vinci χτίσε και σχεδίασε πολλές γέφυρες ανύψωσης μέχρι το τέλος του 15ου αιώνα.
Οι σύγχρονες γέφυρες ανύψωσης αναπτύχθηκαν στη μέση του 19ου αιώνα λόγω των προόδων στην παραγωγή χάλυβα. Η ανθεκτικότητα του χάλυβα επέτρεψε σε αυτές τις γέφυρες να είναι μεγαλύτερες και ψηλότερα πάνω από το νερό. Πολλές από τις γέφυρες ανύψωσης στις ΗΠΑ χτίστηκαν στην αρχή του 20ου αιώνα. Καθώς η τεχνολογία έχει προχωρήσει, τα υδραυλικά έχουν ξεκινήσει να αντικαθιστούν τα γρανάζια ως κινητήρια μηχανή.
