Οι μπάλες μασκαράδας και το φόρεμα μαсок στη Βενετία είναι παράδοσεις στενά συνδεδεμένες με την ετήσια γιορτή καρναβαλιού της ιταλικής πόλης τις ημέρες που προηγούνται της έναρξης της Σαρακοστής στην Τετάρτη της Τεφράς. η Βενετία καυχιέται ένα από τα πιο διάσημα και παλαιότερα καρναβάλια του κόσμου, που χρονολογείται στους Μεσαίωνες.
Το καρναβάλι είναι πιθανώς μια αγγλική διαφθορά του carne vale (Υστερολατινικά, κυριολεκτικά "αντίο στο κρέας"), το όνομα που έδωσαν οι Βενετοί στην προ-σαρακοστική γιορτή από νωρίς το 1092. Οι Χριστιανοί της περιόδου παρετήρουν απέχθεια από κρέας καθ' όλη τη Σαρακοστή, όχι μόνο τις Παρασκευές όπως έγινε συνήθης μεταξύ Καθολικών τον 20ο αιώνα. Οι δύο λέξεις τελικά συγχώρησαν να γίνουν carnevale, και η ορισμός της διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει αντίο στους πειρασμούς της ανθρώπινης σαρκός.
Οι μάσκες εξυπηρέτησαν αρχικά ένα πρακτικό σκοπό στις πρώιμες βενετικές γιορτές καρναβαλιού: κρύψιμο της ταυτότητας του φορούμενου. Η παλαιότερη τεκμηρίωση ανθρώπων που φορούν μάσκες κατά το καρναβάλι προέρχεται από μια διαταγή του 1268 που πέρασε από το συμβούλιο κυβέρνησης της Βενετίας απαγορεύοντας στους ανδρικές μάσκες να πετάξουν αρωματικά αυγά στις γυναίκες. Αυτή η παράδοση συνέχισε στον 18ο αιώνα, όταν άνδρες και γυναίκες φορούσαν μάσκες για να αποφύγουν να αναγνωριστούν στα καζίνο της πόλης. Η χρήση μαсок κατά το καρναβάλι μειώθηκε μετά το 1798, όταν η Βενετία ήρθε υπό Αυστριακή κυριαρχία και η γιορτή έγινε πιο σοβαρή.
Χοροί που εμπλέκουν συμμετέχοντες που φορούν μάσκες ως φωτογραφίες γίνονταν δημοφιλής εκδήλωση στους βασιλικούς αυλές της Ευρώπης από τον 14ο αιώνα. Στιγμή, η Βενετία ήταν μια από τις πιο πλούσιες και ισχυρές πόλεις του κόσμου, και η γιορτή καρναβαλιού της ήταν καλά γνωστή σε όλη την Ευρώπη. μίμηση των μασκαρμένων γιορτών της πόλης οδήγησε στη χρήση "βενετικής μασκαράδας" για να αναφερθεί σε οποιονδήποτε χορό που εμπλέκει μάσκες.
Αρχές 1700s, ο Ελβετικός Γραφός John James Heidegger βοήθησε τις μπάλες μασκαράδας να γίνουν μόδα στο Λονδίνο. Από εκεί, η πρακτική εξαπλώθηκε στο Καναδά και τις αμερικανικές αποικίες. Οι μπάλες μασκαράδας στις Η.Π. μερικές φορές κριτικόνταν από συντηρητικές θρησκευτικές ομάδες ως προώθηση προσμικσίας και άλλων μορφών αηθίας. Αυτό συνέβαλε σε μείωση της δημοφιλίας των εκδηλώσεων μερικές φορές, αλλά οι μπάλες μασκαράδας απολάβανε ένα fashionable ανתהρισμα στο υστέρο μισό του 20ου αιώνα.
Κατά την αρχή του φασισμού του Ιταλίας Benito Mussolini τη δεκαετία 1930, οι γιορτές καρναβαλιού απαγορεύτηκαν. Μια αντίδραση εναντίον αυταρχισμού μετά την ήττα της Γερμανίας και Ιταλίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο βοήθησε να αναβιώσει το ενδιαφέρον για καρναβάλι και μπάλες μασκαράδας. Το 1951, ο πλούσιος συλλέκτης τέχνης Carlos de Beistegui φιλοξένει ένα επωμισμένο μπάλ στο πρόσφατα ανακατεσκευασμένο Palazzo Labia στη Βενετία το οποίο ονομάστηκε "το πάρτι του αιώνα." Το καρναβάλι της Βενετίας αναβιώθηκε το 1979 και ξανά γίνεται ένα από τα πιο δημοφιλή των παγκόσμιων προ-σαρακοστικών θέαματων. Μια σειρά μασκαρμένων μπάλ γίνεται κατά το καρναβάλι.
